( 1 ) باب دهم محمد بن حنفيّه كنيهء وى ابو القاسم و به قولى ابو عبد اللّه است ، و از طبقهء اول تابعان مىباشد ، پس از وفات رسول خدا ( ص ) به دنيا آمده است . ( 2 ) احمد در مسند به نقل از وكيع و او از مطر بن منذر از قول محمد حنفيه از پدرش على ( ع ) نقل كرده ، مىگويد : « عرض كردم يا رسول اللّه ! صلاح مىدانيد اگر فرزندى پس از شما داشتم ، اسم و كنيهء شما را روى او بگذارم ؟ فرمود : آرى . » . زهرى مىگويد : اين خود رخصتى است از طرف رسول خدا ( ص ) به على ( ع ) ، اگر كسى بگويد : ( 3 ) روايت كرده‌اند كه پيامبر فرمود : « براى تو پسرى به دنيا مىآيد كه من نام و كنيه‌ام را به او بخشيده‌ام » . مىگويم : راويان احمد در مسند نقل كرده‌اند و كسى ديگرى در آن باره سخنى نگفته است . و حديثى را كه او روايت كرده است مشايخ ما نيز آن را از قزّاز به نقل از خطيب روايت كرده‌اند و عبارت آن از على ( ع ) است ، مىگويد : « رسول خدا ( ص ) فرمود : براى تو فرزندى به دنيا مىآيد كه من نام و كنيه‌ام را به او بخشيده‌ام » . در اسناد اين حديث حسن بن بشير است كه احاديث وى رضايت‌بخش نيست . امّا حديثى را كه ما نقل كرديم كسى آن را رد نكرده است . ( 4 ) ( مؤلف ) مىگويم : گروهى در اسلام به اين نام و كنيه موسومند : محمد بن ابى بكر صديق ، كه كنيه‌اش ابو القاسم بود ، محمد بن طلحة بن عبيد اللّه ، محمد بن ابى وقاص ، محمد بن