رسول خدا ( ص ) آوردم و در آن بين كه او را مىبوسيد ناگهان روى لباس آن حضرت بول كرد به من فرمود : « او را بگير » گرفتم و او را با سر انگشتانم گرفتم تا بشويم ، گريه كرد ، فرمود : « ام فضل مرا آزردى ، پسرم را گرياندى » سپس آب طلبيد و از بالا به آرامى روى حسين ( ع ) ريخت و فرمود : « هرگاه پسر باشد ، آب را اين گونه از بالا بريز و اگر دختر بچه باشد او را خوب بشوى » و در روايتى آمده است : « روى جاى بول پسربچه آب بريز و بول دختربچه را بشوى » و در روايتى آمده است كه فرمود : « ام فضل ! با كارى كه كردى دل مرا به درد آوردى » سپس فرمود : « بول پسر بچه را آب مىپاشند يا مىريزند و بول دختر بچه را مىشويند » . ( 1 ) بخارى به نقل از موسى بن اسماعيل و او از مهدى از قول محمد بن ابى يعقوب از ابن ابى نعيم از ابن عمر نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : « حسن و حسين دو گل خوشبوى من از تمام دنيايند » . اين حديث از احاديثى است كه بخارى تنها نقل كرده است . ( 2 ) احمد در مسند به نقل از ابو نعيم و او از سفيان از قول يزيد بن ابى زياد و او از ابو نعيم از ابو سعيد خدرى نقل كرده ، مىگويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : « حسن و حسين دو آقاى جوانان اهل بهشتند » اين حديث را ترمذى نيز نقل كرده و مىگويد : اين حديث ، حسن و صحيح است ، اين را افراد زيادى از محمد بن عبد الباقى براى من نقل كرده‌اند . ( 3 ) ابو محمد جوهرى از قول قاضى بن معروف به نقل از ابو محمد بن صادق و او از يوسف بن موسى قطان از أبو بكر بن عياش از قول عاصم بن بهدله از زرّ بن حبيش و او از عبد اللّه بن مسعود نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : « اين دو پسر من است هر كه آنها را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كه آنها را به خشم آورد مرا به خشم آورده است » . ( 4 ) احمد در « فضائل به نقل از محمد بن مصعب و او از اوزاعى از قول شداد بن عمار و او از واثلة بن اسقع نقل كرده ، مىگويد : به خدمت فاطمه رسيدم ، از على ( ع ) پرسيدم ، فرمود : « به محضر رسول خدا رفت » به انتظار وى نشستم و ناگهان رسول خدا ( ص ) آمد در حالى كه على و حسن و حسين ( ع ) با او بودند دست هر كدام از آنها را گرفته بود ، وارد حجره شد و حسن را روى زانوى راستش و حسين را روى زانوى چپش نشاند و على و فاطمه را مقابل خود ، سپس عبايى ، يا جامه‌اى روى آنها انداخت و بعد اين آيه را قراءت كرد : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ