( 1 ) باب نهم شرح حال حسين عليه السلام كنيهء آن حضرت ابو عبد اللّه و لقبش : سيّد ، وفى ، ولى ، مبارك ، سبط و شهيد كربلا مىباشد وى در ماه شعبان سال چهارم هجرى به دنيا آمد . ( 2 ) ابن سعد در « طبقات » مىگويد : فاطمه ( ع ) در پنجم ذىقعده سال سوم هجرى به حسين ( ع ) حامله شد ، بنابراين بين حمل وى و ولادت حسن ( ع ) پنجاه شب فاصله است و او چند روز ( پنج روز ) از ماه شعبان سال چهارم هجرى گذشته بود كه وضع حمل كرد . ( 3 ) ابن سعد مىگويد : همين كه حسين ( ع ) به دنيا آمد ، رسول خدا ( ص ) در گوش او اذان گفت . ( 4 ) ابن عبّاس مىگويد : رسول خدا ( ص ) او را دوست مىداشت و او را روى شانه‌هايش سوار مىكرد و لبها و دندانهايش را مىبوسيد . ( 5 ) مىگويد : روزى جبرئيل بر پيامبر وارد شد در حالى كه او را مىبوسيد ، پرسيد : يا رسول اللّه ! آيا او را دوست مىدارى ؟ گفت : « آرى » عرض كرد : امّت تو او را خواهند كشت ! ( 6 ) ابن سعد در « طبقات » از قول عبد اللّه بن بكر بن حبيب سهمى و او از حاتم بن ابى صغيره به نقل از سمّاك مىگويد : امّ فضل زن عبّاس عرض كرد : يا رسول اللّه مثل كسى كه خواب ببيند ، ديدم عضوى از اعضاى بدن شما در خانهء من افتاد ، پيامبر ( ص ) فرمود : « خير است ، فاطمه پسرى به دنيا مىآورد كه تو او را به شير پسرت قثم ، شير مىدهى » مىگويد : فاطمه ، حسين ( ع ) را به دنيا آورد و ام فضل متكفّل او شد مىگويد : روزى او را به خدمت