حرث بن عباد خدمت رسول خدا ( ص ) آمد ، پيامبر فرمود : « اى حرث مىخواستى فرستادهء مرا بكشى و زكات ندادى ؟ » عرض كرد : سوگند به خدايى كه تو را به حق فرستاده است وليد نزد ما نيامد و از راه برگشت و او دروغ گفته است ، اين آيه نازل شد : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا » « 1 » . ( 1 ) هشام بن محمد كلبى از محمد بن اسحاق نقل كرده ، مىگويد : مروان بن حكم والى مدينه بود ، قاصدى نزد حسن ( ع ) فرستاد و به او گفت : مروان مىگويد : پدر تو بين مردم تفرقه انداخت و امير المؤمنين عثمان را كشت و عالمان و زاهدان يعنى خوارج را نابود كرد و تو نسبت تبه كارى به ديگران مىدهى ! و هرگاه به تو گويند : پدرت كيست ؟ مىگويى : داييم اسب است « 2 » ! قاصد نزد حسن ( ع ) آمد و گفت : اى ابو محمد من نامه‌اى آورده‌ام از نزد كسى كه از سيطرهء او مىترسند و از شمشيرش مىهراسند ، اگر مىخواهى آن را به تو ابلاغ نكنم و جانم را سپر قرار دهم ؟ حسن ( ع ) فرمود : « نه بلكه تو دستور را اجرا كن و من در برابر او از خدا يارى مىطلبم » قاصد مطلب را ابلاغ كرد ، ( 2 ) حسن ( ع ) به او گفت : « به مروان بگو اگر تو راست مىگويى خدا جزاى راستگوئيت را بدهد و اگر دروغ بگويى عذاب الهى بر تو است » قاصد از نزد آن حضرت بيرون شد ، به حسين ( ع ) برخورد ، پرسيد : « از كجا مىآيى ؟ » گفت : از نزد برادرت حسن ، فرمود : « براى چه آمده بودى ؟ » گفت : نامه‌اى از طرف مروان آوردم ، فرمود : « نامه چه بود ؟ » قاصد از بازگو كردن آن خوددارى كرد ، فرمود : « بگو اگر نه مىكشمت » حسن ( ع ) شنيد و بيرون آمد و به برادرش فرمود : « بگذار آن مرد برود » حسين گفت : « نه به خدا سوگند تا پيام او را نشنوم رها نكنم » قاصد نامه را براى او بازگو كرد ، ( 3 ) حسين ( ع ) فرمود : « به او بگو : حسين پسر على و پسر فاطمه به تو مىگويد : اى پسر زن كبودچشم كه در بازار ذو المجاز مردان را به خود مىخواند ، در بازار عكاظ صاحب پرچم روسپىگرى بود و اى پسر كسى كه رسول خدا ( ص ) او را از مدينه تبعيد كرد و بر او لعنت

--> ( 1 ) سورهء حجرات ( 49 ) ، آيهء 6 : اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد اگر شخص فاسقى خبرى براى شما بياورد دربارهء آنها تحقيق كنيد . ( 2 ) اشاره به ضرب المثلى است كه در صفحات بعد خواهد آمد - م .