سبط ابن الجوزي ( مترجم : محمدرضا عطائى )
3
تذكرة الخواص ( شرح حال و فضائل خاندان نبوت ) ( فارسي )
( 1 ) باب اوّل نسب على بن ابى طالب عليه السلام على بن ابى طالب بن عبد المطلّب بن هاشم بن عبد مناف بن قصىّ بن كلاب بن مرّة بن كعب بن لوى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان . اين سلسلهء نسبت تا عدنان مورد قبول همهء دانشمندان است ولى از آن پس تا آدم ( ع ) مورد اختلاف است ، از اين رو ما به همين مقدار بسنده كرديم . امّا نام ابو طالب عبد مناف بود ، وى برادر عبد اللّه پدر پيامبر ( ص ) است كه از يك پدر و مادر بودند ؛ مادرشان فاطمه دختر عمرو بن عايذ بود و لقب عبد المطّلب شيبة الحمد است . - او را به خاطر موى سفيدى كه بر سر داشت ، شيبة الحمد مىگفتند - كنيهء عبد المطّلب ابو البطحاء ( پدر مردم سرزمين حجاز ) بود ، از آنجا كه مردم به نوعى از دست او سيراب مىشدند ، بدين جهت اين كنيه را به او دادند ( 2 ) و او را عبد المطّلب ناميدند چون عمويش مطّلب در مكه سمت سقايت و مهماندارى [ حاجيان را ] داشت ، مطّلب برادر هاشم بود ، هاشم در مدينه با زنى از خاندان نجّار به نام سلمى دختر عمرو ازدواج كرده بود كه شيبه را در مدينه به دنيا آورد . هاشم در مكه از دنيا رفت ولى شيبه در مدينه بزرگ شد . مردى از اهل مكه او را ديد در حالى كه به كودكان فخر و مباهات مىكرد و مىگفت : منم فرزند بزرگ قريش ، منم فرزند ابو البطحاء پرسيد : اين كيست ؟ گفتند : اين پسر هاشم است ، چون به مكه رفت جريان را به اطّلاع مطّلب رساند و او بىدرنگ بر مركب سوار و راهى مدينه شد ، شيبه را ديد كه با بچهها بازى مىكند او را بر پشت مركبش سوار كرد و به مكه آورد ، بدين جهت مردم گفتند : اين