آن حضرت نقل كرديم - منافات دارد ، ابو الحسين بن فارس لغوى مىگويد : از پدرم راجع به اين حديث پرسيدم ، گفت : اگر اين حديث درست باشد ، معنايش چنين است كه هر وقت من مالى چنين و چنان داشته باشم صدقه مىدهم . ابن فارس مىگويد : پدرم گفت : چگونه ممكن است او مالى داشته باشد در حالى كه مىفرمود : « اى طلا و نقره‌ها كس ديگرى جز مرا فريب دهيد ! » ( 1 ) كارگزاران على عليه السلام وقتى كه على ( ع ) به شهادت رسيد ، پيش از شهادتش ابن عبّاس در بصره بود - اختلاف مورّخان را در اين باره قبلا نقل كرديم - و زياد بن أبيه در فارس و كرمان و عبيد اللّه بن عباس در يمن و قثم بن عباس در مكه و طايف و ابو ايّوب انصارى و به قولى سهل بن حنيف در مدينه بودند . ( 2 ) نقش انگشتريش نقش انگشترى وى « اللّه الملك على عبده » بود يعنى خدا بر بنده‌اش سيطره دارد ، وى انگشترى را به دست راست مىكرد ، همچنين حسن و حسين ( ع ) انگشترى را به دست راست مىكردند . ( 3 ) غلامان على عليه السلام قنبر و يحيى بن ابى كثير كه اوزاعى از وى روايت نقل كرده ، وى مردى عالم و فاضل بوده است . و پسرش عبد اللّه بن يحيى نيز مرد دانشمندى بود ، و جز اينها نيز غلامانى داشته است . ( 4 ) همسران و كنيزان على عليه السلام واقدى مىگويد : موقعى كه على به شهادت رسيد چهار زن به نامهاى امامه دختر زينب بنت رسول اللّه ( ص ) ، ليلى تميميّه ، امّ البنين كلابيّه و اسماء بنت عميس و هجده ام ولد