پيش گفتار مترجم بدون ترديد در سراسر تاريخ اسلام ، كسى از امّت اسلامى به شهرت على عليه السلام نبوده و براى هيچ كس در طول تاريخ به قدر ايشان و فرزندان معصومش كتاب و رساله توسط دانشمندان خودى و بيگانه نوشته نشده است ؛ هر چند نوشته‌هاى محقّقان و شرق‌شناسان غير مسلمان نيز دربارهء ايشان كم نيست ولى هر كسى از ديدگاه خاصى و با بينش مخصوص به خود مطلبى را نگاشته است ، با وجود اين به اعتقاد اهل فن و پژوهش هرگز حق مطلب دربارهء اين بزرگان ادا نشده و آنچه را كه جز از طريق خود اهل بيت ، و بر اساس گفته‌ها و سليقه‌هاى ديگران و با معيارهاى عادى نوشته‌اند بيش از قطره‌اى از دريا نيست ، بويژه اگر نويسنده‌اى از زلال احاديث اهل بيت ( ع ) بهره نبرده باشد . اين همه در صورتى است كه نويسنده با حسن نيّت و به دور از هر نوع تعصبى قلم به دست گرفته و تا آنجا كه اطّلاعات تاريخى و معلوماتش ايجاب مىكرده به طور منظم ، سلسله مطالبى را به رشتهء تحرير درآورده است ولى گاهى مشاهده مىشود شائبه‌اى از تعصّبات و پيش‌ساخته‌هاى ذهنى و القائات جانبى رشتهء سخن را از دستش ربوده و به بيراهه رفته است . براستى كه در نوشتن تراجم و تذكره‌ها ، بىطرفى نويسنده و تسلط بر نفس وى از اهميت زيادى برخوردار است . چه آن كه « حبّ الشّيء يعمى و يصمّ » گاهى