خلق كرد ، اين نور را در صلب او قرار داد تا به عبد المطلّب رسيد ، از عبد المطّلب به دونيم شد ، من در صلب عبد اللّه و تو در صلب ابو طالب قرار گرفتى ، پيامبرى جز من و وصايت و جانشينى جز به تو بر كسى زيبنده نيست ، بنابراين هر كسى جانشينى تو را انكار كند ، نبوت مرا انكار كرده و هر كس نبوت مرا انكار كند ، خداوند او را به رو در آتش دوزخ اندازد . . . » [ 1 ] براستى خداى متعال ، پيامبر اكرم ، محمد - صلّى اللّه عليه و آله - و وصى او ، امام امير المؤمنين عليه السّلام را از يك نور آفريده است و نور اين دو بزرگوار است كه زندگى فكرى و اجتماعى بشر را روشن كرده و زمين را از لوث بت‌پرستى و خرافات جاهليّت پاك كرده است و اين دو بزرگوار ، يك روحند ، و هر كه منكر ولايت على عليه السّلام گردد در حقيقت ، نبوّت رسول اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - را انكار كرده است ، و در آخرت ، بىبهره و از جمله زيانكاران است . 9 - روى الامام أبو الحسن الهادى عليه السّلام بسنده عن آبائه أن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله قال لعلىّ : « يا علىّ محبّك محبّى ، و مبغضك مبغضى . . . » امام ابو الحسن الهادى عليه السّلام ، به سند خود از پدران بزرگوارش نقل كرده است كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - به على عليه السّلام ، فرمود : « دوست تو ، دوست من است ، و دشمن تو ، دشمن من است . . . » [ 2 ] و اخبار زيادى از پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - رسيده است كه هر كس امام امير المؤمنين عليه السّلام را دوست بدارد ، در حقيقت پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - را دوست دارد ، و هر كس آن بزرگوار را دشمن بدارد ، در حقيقت با پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - دشمن است ، زيرا على عليه السّلام جان

--> ( 1 و 2 ) بحار الانوار : جلد نهم .