مانده است . . . » [ 1 ] اين حديث شريف بيانگر تفاوت بين ايمان و اسلام است به اين ترتيب كه حقيقت ايمان آن است كه در ژرفاى جان و اعماق دل نشيند و كارهاى شايسته انسانى كه از دلهاى مؤمنان به خدا سرچشمه مىگيرد ، آن را تصديق كند و تأييد نمايد . اما اسلام ، تنها كلمهء توحيد و شهادت بر نبوت پيامبر - صلى اللّه عليه و آله - را بر زبان آوردن كافى است و به اين وسيله ازدواج و ساير آثار وضعى كه بر اسلام مترتب است ، جايز مىشود . 2 - روى الحسن بن على عن أبى الحسن العسكرى عن آبائه قال أمير المؤمنين : قال : سمعت النبىّ صلّى اللّه عليه و آله يقول : « إذا حشر الناس يوم القيامة نادانى مناد يا رسول اللّه ، ان اللّه قد أمكنك من مجازاة محبّيك ، و محبّى أهل بيتك الموالين لهم فيك ، و المعادين لأعدائهم فيك ، فكافهم بما شئت ، فأقول : يا ربّ الجنة فبوّئهم منها حيث شئت ، فذلك المقام المحمود الذي وحدت به . » حسن بن على از ابو الحسن العسكرى - امام هادى - عليه السّلام ، از قول پدران بزرگوار نقل كرده كه امير المؤمنين فرمود : من از پيامبر - صلى اللّه عليه و آله - شنيدم كه فرمود : در وقتى كه مردم در روز قيامت محشور شوند ، مناديى مرا ندا دهد : يا رسول اللّه ! خداوند به تو اجازه داده است تا دوستان خود و دوستان اهل بيتت را كه به خاطر تو دوستدار ايشان و دشمن دشمنان ايشانند ، پاداش دهى اكنون هر پاداشى كه مىخواهى به آنان مرحمت كن ، مىگويم : اى خداوند مالك بهشت ، آنان را در هر جاى بهشت كه صلاح مىدانى جاى ده ، كه آن جايگاه والايى است كه خود وعده داده‌اى » . [ 2 ]

--> [ 1 ] مروج الذّهب : 4 / 114 . [ 2 ] بحار الانوار : جلد سوّم .