« وقتى كه كار به آنجا برسد ، من از خدا آزاديت را درخواست مىكنم » چيزى نگذشت كه متوكّل به سختى بيمار شد و تب شديدى او را فرا گرفت ، دستور داد تمام زندانيان را آزاد كنند و از جمله دستور آزادى على بن جعفر را صادر كرد و به عبيد الله گفت : چرا نام او را نبردى ؟ گفت : من ديگر هرگز نام او را نمىبرم پس متوكّل دستور داد تا او را آزاد كنند و از او در بارهء زندانى كردنش عذر بخواهند ، على بن جعفر آزاد شد و از آنجا به مكه رفت و به دستور امام ، در مكه اقامت كرد [ 1 ] . 4 - و از جمله دعاهاى مستجاب امام روايتى است كه مورّخان نقل كرده‌اند كه احمد بن خصيب يكى از دشمنان امام عليه السّلام بود و اصرار داشت كه امام ، منزل خودش را بناحق به او تسليم نمايد ، امام عليه السّلام بشدت خشمناك شد و فرمود : « من در جايى مىنشينم كه از طرف خداوند ، به ملك من در آمده است و تو هيچ گونه حقى در آن ندارى » طولى نكشيد كه خداوند گيرندهء انتقام ، احمد را بشدت مورد عذاب خود قرار داد و او را هلاك ساخت [ 2 ] . اين بود قسمتى از رويدادهايى كه راويان دربارهء استجابت دعاى امام عليه السّلام نقل كرده‌اند . و تأكيد مىكنيم كه استجابت دعا كار و عمل خود انسان نيست بلكه به دست خداى متعال است و اوست كه دعاى هر كس را بخواهد مستجاب مىكند ، و بدون ترديد ائمه اهل بيت عليهم السّلام داراى مقام ارجمندى در پيشگاه خداى تعالى هستند به دليل آن كه ايشان نهايت اخلاص را ورزيده و حق بندگى و طاعت او را به جا آورده‌اند و خداوند آنان را به

--> [ 1 ] بحار الأنوار : 13 / 142 . [ 2 ] بحار الأنوار : 13 / 132 .