روعته ، و أسألك نجاة العمل قبل انقطاع الاجل ، و قوّة فى سمعى و بصرى و استعمالا لصالح ما علّمتنى و فهمتنى انّك أنت الرّب الجليل ، و أنا العبد الذّليل و شتّان ما بيننا ، يا حنّان ، يا منّان ، يا ذا الجلال و الإكرام ، صلّ على محمّد و آل محمّد الطيّبين الطّاهرين . . . » [ 1 ] براستى كه در دعاهاى ائمهء اهل بيت عليهم السّلام صفحات درخشانى از عرفان و توحيد وجود دارد ، يعنى فرازهايى از آن ، دعاها ، به ايمان و صيانت نفس از انحراف و افتادن در پرتگاههاى نابودى و سقوط ، دعوت مىكند . اما اين دعا ، دليل روشنى بر كمال معرفت امام عليه السّلام ، نسبت به خدا و اخلاص در طاعت اوست . امام عليه السّلام در اين دعا ، خدا را تمجيد كرده و حق ثنا گويى او را ادا كرده و تمام امور را به اراده و قدرت او مربوط دانسته است و اين است كمال يقين به خدا . دعاى امام بعد از نماز عصر امام هادى عليه السّلام ، اين دعاى شريف را پس از نماز عصر مىخواند :

--> [ 1 ] خدايا : بر محمد و آل محمد درود فرست ، و در حل مشكلم تعجيل فرما ، و لغزشم را ببخش ، و بر تنهاييم رحم كن ، و بر بهترين عادتى كه مىپسندى مرا مشغول ساز ، و تندرستى را پيشواز بيماريم بياور ، و نسبت به ذخيره و توانم ، وسعت ، و سراپاى بدنم را سلامتى ، و دربارهء دينم بصيرتى مرحمت فرما ، و مرا پيش از آن كه فرصت از دست برود ، و اميدم قطع شود ، بر طلب مغفرت و بخششت يارى كن ، و بر مردن و رنج آن و بر قبر و وحشت آن و بر ميزان و سبكى آن ، و بر صراط و لغزش آن ، و بر روز قيامت و ترس آن مرا نصرت كن ، پيش از رسيدن اجل ، عملى را كه باعث نجات است و ( همچنين ) قدرتى در شنوايى و بيناييم ، و به كار بستن شايسته‌ترين چيزى را كه به من آموخته‌اى ، از تو مسألت دارم همانا تو پروردگار جليلى و من بندهء ذليل و فاصله بين ما زياد است ، اى بخشاينده ، اى پراحسان ، اى صاحب شكوه و جلال ، بر محمد و آل پاكش درود فرست . . . ( مصباح - بحار الانوار ) .