« آيا خداى متعال نفرموده است : « اى مؤمنان وقتى كه به شما بگويند در انجمنها جا گشاده كنيد ، شما فراخ كنيد تا خداوند گشايشتان دهد . » [ 1 ] بنابراين خداوند بر دانشمند با ايمان نمىپسندد مگر آن كه بر مؤمن غير دانشمند مقدم داشته شود ، همان طورى كه بر مؤمن نمىپسندد مگر اين كه بر غير مؤمن مقدم داشته شود ، به من بگوييد اين كه خداوند فرموده است : « . . . خداوند كسانى از شما را كه ايمان دارند ، با كسانى كه دانششان داده‌اند ، مرتبه‌ها بالا برد . . . » [ 2 ] آيا گفته است كه خداوند به كسانى كه داراى شرافت نسب هستند درجات والايى داده است ؟ و آيا خداوند نفرموده است : « آيا دانشمندان با غير دانشمندان برابرند ؟ » [ 3 ] پس چرا به من كه اين شخص را به خاطر گراميداشت خدا احترام كردم ، اعتراض مىكنيد ؟ اين دانشمند ، فلان ناصبى را با دلايل الهى كه در حقيقت خود به قلب او انداخته بود مغلوب ساخته است و او را بر همهء كسانى كه شرافت نسب دارند برترى داده است . . . » حاضران ساكت ماندند ، زيرا امام با برهان قاطع پاسخ آنها را داده بود ، جز اين كه يكى از عباسيان به سخن گفتن آغاز كرد و گفت : « يا بن رسول الله ، تو او را بر ما ترجيح دادى و ما را از كسى كه نسبى چون نسب ما ندارد كمتر دانستى و از آغاز اسلام هر كه در شرافت بالاتر بود همواره بر ديگران مقدّم داشته مىشد . . . » اين سخن بىارزشى است ، زيرا اسلام با چنين موازينى موافق نيست بلكه داراى معيار صحيحى است كه اين فرد عباسى پذيراى آن نمىباشد ، امام

--> ( 1 و 2 ) سورهء مجادله / 10 - 11 . [ 3 ] سورهء زمر / 8 .