براستى اين نعمتها را كه امام عليه السّلام برشمرده است از جمله بزرگترين نعمتهاى الهى در دست انسان است ، آنگاه امام دستور داد تا صد دينار به او دادند . [ 1 ] پارسايى امام امام هادى عليه السّلام از تمام جاذبه‌ها و لذايذ زندگى كناره گرفت و در نهايت پارسايى زندگى مىكرد ، همواره در حال عبادت و پارسايى و زهد بود ، به هيچ يك از مظاهر زندگى دل نبست و اطاعت خدا را بر هر چيزى مقدم مىداشت ، منزل امام عليه السّلام در مدينه و در سرمن‌رأى از هر نوع وسايل تهى بود مأمورين متوكل سر زده به منزل امام وارد شدند و منزل را بدقّت بازرسى كردند ، چيزى از تجملات زندگى را در آنجا نيافتد و همين طور در سرّمن‌رأى مأمورين متوكل خانهء امام را بازرسى كردند ، امام عليه السّلام را ديدند كه تنها در خانه‌اى در بسته در حالى كه ردايى پشمينه بر تن دارد بر روى ريگ و شن نشسته و فرشى زير پا ندارد . سبط بن جوزى مىگويد : « على الهادى ، هيچ گرايشى به دنيا نداشت و همواره در مسجد بود ، وقتى كه مأموران خانهء او را بازرسى كردند جز چند جلد قرآن و كتاب دعا و كتابهاى علمى چيزى نيافتند » . امام عليه السّلام در پرتو همان زندگى شرافتمندانه‌اى زيست كه پدران بزرگوارش با آن پارسايى در دنيا زيستند و خود را به چيزى از امور مادى ، جز همان حال ارتباط و اتّصال به حق نيالود . جدش امير المؤمنين عليه السّلام از همهء مردم پارساتر بود ، در زمان خلافت و حكومتش از غنايم حكومت بهره‌اى نگرفت ، كفشهايش از ليف خرما بود و با دست خود وصله مىزد و بند كفشها

--> [ 1 ] امالى صدوق ، بحار الانوار .