موقعى كه گفتند : امام بيمار و عليل گشته است ، با خود گفتم ؛ همهء هستيم فدايش باد . به خاطر بيمارى تو ، دين اسلام بيمار و عليل گشته و ستارگان آسمان تاريك شدند شگفتا كه تو به درد و بيمارى مبتلايى در حالى كه خود ( دارو و وسيلهء ) رفع هر دردى تو معالج همهء دردهاى دينى و دنيوى و زنده كنندهء مردگان و زندگان هستى . » اين اشعار ، حاكى از غم و اندوه فراوان ابو هاشم و اضطراب و بىتابى او از بيمارى امام عليه السّلام است كه وجودش را ناراحتى و حسرت در هم فشرده و آرزو مىكرد كه اى كاش فداى امام شده بود ، دين اسلام به خاطر بيمارى امام بزرگ ؛ بيمار گشته و ستارگان آسمان از غم فاجعه ، دگرگون گشته است . و ابو هاشم تعجب مىكند از اين كه امام عليه السّلام ، دچار درد و بيمارى شده ، در حالى كه خود داروى هر درد است . تعيين امام بعدى امام هادى عليه السّلام ، به امامت پسرش ابو محمد حسن - عسكرى - عليه السّلام تصريح فرمود و او را پس از وفات خود ، راهنما و مرجع شيعيان قرار داد ، و پيش از آن نيز ، خواص شيعيانش را به امامت آن حضرت راهنمايى كرده بود . و به او وصيت كرد كه عهده دار كفن و دفن بدن مقدس او شده و بر آن نماز بگزارد و در خانهء خودش دفن نمايد و مطالب ديگرى كه مربوط به آن حضرت مىشد ، وصيت كرد .