سقيا لشهر الصوم من شهر * عندي له ما شاء من شكر كم من عزيز فيه فزنا به * انهضه الليل من الوكر و من إمام كان لى وصله * الى كحيل العين بالسحر لو كان يدرى بالذى خلفه * اعجله ذاك عن الوتر و خلة زارتك مشتاقة * فى ليلة القدر على قدر فانصرف الناس بما أملوا * و بؤت بالآثام و الوزر [ 1 ] « آفرين بر ماه رمضان ! هر چه بخواهد ، من از آن ماه سپاسگزارم چه بسيار محبوبى كه در آن ماه به دست آورديم ، شبانه او را از آشيانه‌اش ربوديم و چه رهبرى كه رساندن او به وصل سياه چشمى در سحرگاهان بر عهدهء من بود در حالى كه اگر او مىدانست ، چه كسى پشت سر اوست ، هرآينه به تنهايى به سمت او مىشتافت و چه بسيار دوستى كه تو را مشتاقانه در شب قدر ، بر اساس تقدير ، ديدار كند و مردم به آرزوهايى كه داشتند مراجعه كردند ، امّا من به گناهان و ارتكاب گناه رو آوردم . » براستى راه و رفتار تودهء مردم سراسر كشور در آن زمان ، حركت به سمت خوشگذرانى و هرزگى بود و فرو رفتن پادشاهان بنى عباس بر كام‌جويى و تبهكارى و هرزگى باعث تشويق ايشان بر اين كارها مىشد و هيچ اثرى از حيات معنوى در كاخها و راه و رفتارشان به چشم نمىخورد . . . در اينجا سخن را دربارهء عصر امام عليه السّلام به پايان مىبريم .

--> [ 1 ] ديوان معانى : 234 .