امام با واقفيه پس از وفات امام موسى بن جعفر عليهما السّلام در صحنهء زندگى مسلمين گروهى از شيعه به نام « واقفيّه » پيدا شدند و وفات امام موسى عليه السّلام را انكار كردند و مدعى شدند كه او به آسمان بالا رفته است همان طورى كه عيسى بن مريم رفت و سران اين گروه بدين جهت اين عقيده را ابراز مىكردند كه اموال زيادى از حقوق شرعيه مربوط به امام موسى عليه السّلام نزد ايشان بود و آنها را اختلاس كرده بودند و پس از شهادت امام هفتم به امام رضا عليه السّلام ندادند و اين گروه در مبارزه و مخالفت با شيعه همچنان پابرجا ماندند ، و از طرف آنها به شيعيان اذيّت و آزار مىرسيد به حدى كه شيعيان آنها را « ممطوره » ناميدند از باب تشبيه بر سگهاى باران خورده كه بين مردم راه مىروند و هر كه نزديك آنها شود نجس مىشود ، و اين گروه واقفيه در نجس بودن و زيان رساندن به شيعه نيز اين چنين بودند . به هر حال ، يكى از شيعيان دربارهء آنها نامه‌اى به امام عليه السّلام نوشته كه در آن نامه چنين آمده است : فدايت شوم بر اين گروه « ممطوره » در نماز نفرين كنم ؟ يعنى آيا لعن آنها در دعاى دست جايز است ؟ . امام عليه السّلام فتواى جواز دادند [ 1 ] . مسألهء خلق قرآن از جمله مسائل مهمى كه مسلمانان در زندگى دينى خود بدان مبتلا

--> [ 1 ] رجال كشى .