الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )

420

حياة الإمام الهادي ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام هادى ع ) ( فارسي )

مردم براى قتل يحيى متأثر بودند و بشدت مىگريستند و تا آن روز براى هيچ كس - در دوران بنى عباس - آن قدر مرثيه نگفته بودند ، از جمله كسانى كه او را مرثيه گفت ، احمد بن طاهر است ، كه مىگويد : سلام على الاسلام فهو مودع * اذا ما مضى آل النبى فود عوا فقدنا العلا و المجد عند افتقادهم * و اضحت عروش المكرمات تضعضع « درود بر اسلام كه با رفتن خاندان پيامبر ، اسلام نيز رفته است پس آن را بدرود گوييد ! و با از دست دادن ايشان ، بلندى و عظمت را از دست داده‌ايم و اركان فضايل متزلزل مىگردد . » و او در قصيده‌اى به بدگويى از بنى طاهر پرداخته و مىگويد : بنى طاهر و اللؤم منكم سجيّة * و للغدر منكم حاسر و مقنع قواطعكم فى الترك غير قواطع * و لكنها فى آل احمد تقطع لكم كل يوم مشرب من دمائهم * و غلتها من شربها ليس تنقع [ 1 ] « بنى طاهر ، فرومايگى خصلت شماست و مكر و فريب نسبت به شما سر برهنه و نقابدار است شمشيرهاى شما در برابر تركها برّان نيست اما خاندان پيامبر را پاره پاره مىكند شما هر روز از خون فرزندان پيامبر مىآشاميد ، در حالى كه شدت تشنگى شما ، از نوشيدن خون ايشان بر طرف نمىشود . و شاعر بزرگ على محمد علوى حمانى او را چنين مرثيه گفته است : يا بقايا السلف الصا * لح و التجر الربيح نحن للأيام من بي * ن قتيل و جريح خاب وجد الأرض كم غي * ب من وجه صبيح آه من يومك ما أو * داه للقلب القريح [ 2 ] « اى يادگار گذشتگان صالح و كسانى كه در تجارت ( با خدا ) سود بردند

--> ( 1 و 2 ) مروج الذهب : 4 / 94 .