اى قلب ! حلم و صبر تو را مانع وصول به هدف در برابر چيزى بىارزش و منّتى از بين نبرد و وعده دهد كه كار را انجام مىدهم در حالى كه به هيچ وعده‌اى وفا نكند و پيش از وفا ، خلاف كند ( با ظاهرى فريبنده ) قامت زيبا ، كمر باريك ، زبان شيرين و اصل و نسب نيكو ، خوار گرداند بدانچه خداوند روزى تو كرده است قانع باش كه فرمان الهى همواره بر سر جوانمرد درآيد . اين سختى از بين مىرود و دوام ندارد همان طورى كه دوران نعمت و روزگار آن سپرى شد . » همان طورى كه اين اشعار غمها و گرفتاريهاى محمد بن صالح را تجسّم بخشيده ، همچنين تصويرى است از ايمان عميق او به خدا و تسليم در برابر قضاى الهى و اميدوارى به او در تمام گرفتاريها . . . و اين سيد بزرگوار ، يادگارهاى ارزشمندى از خود بر جاى گذاشته كه نويسندگان شرح حال وى آورده‌اند . 2 - محمد بن محمد بن جعفر حسينى وى از مبلّغان حسن بن زيد بود و عبد اللّه بن طاهر ، يكى از كارگزاران متوكّل او را گرفت و در نيشابورى زندانى كرد و در زندان ماند ، تا اجلش فرا رسيد [ 1 ] . اين بود شرح ماجراى بعضى از علويانى كه متوكل آنها را به زندان افكند . علويانى كه از ظلم متوكل متوارى شدند گروهى از علويان متوارى شدند و - از ترس سلطهء عباسيان - با چهرهء

--> [ 1 ] مقاتل الطالبيّين : ص 615 .