ستمهايى كه بر رعيت روا مىداشتند و در امور مردم مستبدّانه رفتار مىكردند معترض بودند . شكنجهء علويان از بدترين شكل سياست احمقانه‌اى كه عباسيان پيش گرفته بودند ، شكنجه كردن بزرگان علوى ، مناديان اصلاح و عدالت اجتماعى در جامعهء اسلامى بود ، آنان به بدترين مصائب دچار آمده و ستمهايى را ديدند كه هيچ فردى در جهان اسلام بويژه در زمان متوكل نديده بود ، كه متوكل هر چه توانست به ايشان ستم روا داشت و ظلم كرد و سيلى از غم و گرفتارى را بر سر ايشان ريخت . به طورى كه مورّخان نقل مىكنند عبيد اللّه بن يحيى بن خاقان وزير متوكل اين ظلم و ستم بر علويان را به وى سفارش و تأكيد مىكرد [ 1 ] اينك به اختصار برخى از موارد ظلم و جور بر علويان را در عصر متوكل بازگو مىكنيم : حصر اقتصادى متوكل ، دستور داد ، علويان را محاصرهء اقتصادى كنند ، رسما نيكى و احسان به ايشان را ممنوع اعلام كرد ، اگر به اطلاع متوكل مىرساندند كه كسى به علويان نيكى كرده - هر چند اندك - او را به دست مجازات مىسپرد و بايد تاوان سنگينى را مىپرداخت [ 2 ] . مردم از ارتباط و احترام به علويان و رساندن هر نوع حقى از حقوق شرعى به ايشان ، از ترس سيطره و مجازات طاغوت ، خوددارى كردند . محاصرهء اقتصادى ، بزرگان علوى را سخت آزرد ، و تا حد غير قابل وصفى

--> [ 1 ] مقاتل الطالبيّين : ص 597 . [ 2 ] مقاتل الطالبيّين : ص 599 .