و دومين بار از اولين بار مانع نمىشود ، بلكه او به ستمكارى خود ادامه مىدهد و پياپى ستم روا مىدارد و در دشمنيش پا فشارى مىكند . اى آقاى من او در سركشى خود ، نسبت به تو گستاخى مىكند و خود را در معرض خشم تو ، خشمى كه از ستمگران بازنمىدارى ، قرار مىدهد ، و كم اعتنايى به قدرت توست ، آن قدرتى كه نسبت به ستمگران محدود نمىسازى . اينك اى آقاى من ، در چنگ او ناتوانم ، و در زير سلطهء ظلمش ستم ديده‌ام و در برابر سركشى او خوارم ، مغلوب و جور كشيده ، خشم گرفته و بيمناك ، ترسيده و مقهورم ، كاسهء صبرم لبريز و طاقتم طاق شده و همهء راهها به رويم بسته است جز راهى كه به سوى توست و تمام جهات مسدود است جز سمت تو و در دفع شر او ، كارهايم در هم شده ، و در بر طرف ساختن ظلم او هر نظرى به زيان من تمام شد و از هر كسى از بندگانت كه يارى خواستم مرا خوار گذاشت و به هر كه از مخلوق دل بستم مرا واگذارد . . . و از هر كسى نظر خير خواستم ، پيشنهاد گرايش به تو داد و از هر كه راهنمايى خواستم جز به تو ، جاى ديگرى راهنماييم نكرد ، اينك اى مولاى من ! حقير ، درمانده ، ناچار و با علم به اين كه هيچ گشايشى جز در نزد تو و هيچ نجاتى جز به وسيلهء تو نيست به درگاه تو آمده‌ام ، به وعدهء خود نسبت به يارى من ، و اجابت خواسته‌ام ، وفا كن ، زيرا تو خود گفته‌اى و گفتار تو حق است و رد و برگشت ندارد : « . . . و هر كس به همان قدر ستمى كه به او شده است ، در مقام انتقام بر آيد ، و يا باز بر او ظلم شود البته خدا او را يارى مىكند . » و تو خود اى خداى بزرگى كه داراى نامهاى مقدسى فرموده‌اى : « مرا - با خلوص - بخوانيد تا دعاى شما را اجابت كنم . » خدايا آن چه تو فرموده‌اى انجام مىدهم ، نه آن كه منّتى بر تو داشته باشم ! چگونه منّت داشته باشم كه تو خود راهنماى من بر آن كار بوده‌اى ، پس بار خدايا بر محمد و خاندان محمد درود فرست و همچنان كه به من وعده فرموده‌اى ، دعايم را اجابت فرما ، اى كسى كه خلف وعده نمىكنى ! » « و انّى لأعلم يا سيّدى انّ لك يوما تنتقم فيه من الظالم للمظلوم ،