هرگاه از آن چه به تو فرستاديم شكى در دل دارى از علماى پيشين اهل كتاب كه آن را مىخوانند ؛ بپرس . اگر مخاطب پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - باشد ، پس او شك داشته و اگر مخاطب كسى غير از پيامبر است پس بنابراين قرآن به چه كسى نازل شده است ؟ ج - مخاطب آيه شريفه ، رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - است هيچ ترديدى نسبت به آن چه خداوند بر آن بزرگوار نازل كرده ، نداشته است اما نادانان مىگفتند : خداوند چرا از فرشتگان پيامبر نفرستاده و چرا بين پيامبرش را با ديگر مردم در بىنيازى از خوردن و آشاميدن و راه رفتن در ميان بازارها فرقى نگذاشته است ! اين بود كه خداوند بر پيامبرش وحى نازل كرد كه از آن كسانى كه قرآن را در حضور نادانان مىخوانند بپرس آيا خداوند پيش از تو فرستاده است غير از آن كه او نيز غذا مىخورد و در ميان بازارها راه مىرفت و تو نيز اى محمد همانند آنهايى ، و البته اين كه فرمود : « فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ » يعنى اگر ترديدى دارى ! پيامبر ترديدى نداشت بلكه براى انصاف چنان فرمود ، همان طورى كه در اين آيه مىفرمايد : « فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ . » [ 1 ] بگو ! بياييد ما و شما با فرزندان و زنان و خودمان به مباهله برخيزيم و به درگاه خدا التجا كنيم تا دروغگويان را به لعنت خدا دچار سازيم . اگر مىفرمود : بياييد ، تا نفرين خدا را بر شما قرار دهم ، آنها حاضر به مباهله نمىشدند و خداوند مىدانست كه پيامبرش از طرف او رسالتش را به خوبى انجام مىدهد و او از دروغگويان نيست ، همين طور در اينجا نيز پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - مىداند كه نسبت به آنچه مىگويد راستگوست و ليكن دوستدارد كه از طرف خود انصاف دهد .

--> [ 1 ] سورهء آل عمران / 61 .