بارهء او مىگويد : وى در كوفه مىزيست و فقيه شيعه و مورد توجه و محلّ وثوق و عارف ايشان به حديث بوده و سخن او در حديث مورد قبول همگان بوده است و از وى احاديث زيادى را شنيده و هرگز لغزشى در حديث و چيزى كه باعث سرزنش و ايراد باشد مشاهده نكرده است و روايت ضعيف در بين روايات او كم است ، وى فطحى مذهب بوده و از پدرش چيزى نقل نكرده است . نجاشى مىگويد : من در سن هيجده سالگى كتابهاى او را مقابله مىكردم و آن همه روايات را درك نمىكردم و سزاوار نمىديدم كه روايات را از قول او نقل كنم ! زيرا وى از برادرانش كه هر دوى آنها از پدرشان روايت كرده‌اند ، رواياتى را نقل مىكند . على بن حسن چندين كتاب تأليف كرده كه از جمله كتابهايى كه به دست ما رسيده است عبارتند از : « الوضوء » ، « الحيض و النّفاس » ، « الصّلاة » ، « الزّكات و الخمس » ، « الصّيام » ، « مناسك الحج » ، « الطّلاق » « كتاب النّكاح » و ديگر كتابها [ 1 ] . كشى مىنويسد : ابو عمرو مىگويد : از ابو النّضر محمد بن مسعود دربارهء تمام اين راويان پرسيدم ، در پاسخ گفت : اما على بن حسن بن على بن فضال من در بين كسانى كه در عراق و ناحيهء خراسان ديده‌ام ، فقيهتر و فاضلتر از على بن حسن در كوفه نديده‌ام و هيچ كتاب از كتابهاى فراهم‌شدهء از قول ائمّه عليهم السّلام نبوده است مگر اين كه در نزد وى موجود بود و او بيشتر از همهء مردم حافظ حديث بود ، جز اين كه وى فطحى مذهب بوده و معتقد به امامت عبد اللّه بن جعفر و بعد از او ، ابو الحسن موسى عليه السّلام بوده است و او از جمله افراد مورد وثوق مىباشد [ 2 ] . 89 - على بن حسين بن عبد ربّه شيخ او را از جمله اصحاب امام هادى عليه السّلام دانسته [ 3 ] و همچنين

--> [ 1 ] رجال نجاشى . [ 2 ] رجال كشى . [ 3 ] رجال طوسى .