مشخص مىكنند ، مىگويند : ابو الحسن اول ، يعنى امام موسى بن جعفر عليهما السلام ، و ابو الحسن دوّم يعنى امام رضا عليه السّلام ، و ابو الحسن سوم ، يعنى امام علىّ الهادى عليه السّلام . القاب امام عليه السّلام امّا القاب شريفى كه بيانگر بعضى از اوصاف اين امام بزرگ از ويژگيهاى برجسته و صفات والاى اوست ، عبارتند از : 1 - ناصح : از آن رو اين لقب را داده‌اند كه آن بزرگوار از خير خواهترين افراد براى امّت خويش بود . 2 - متوكّل : امام عليه السّلام ، خود اين لقب را دوست نداشت و به يارانش مىفرمود كه او را به اين لقب نخوانند ، به نظر من ، از آن جهت اين لقب را خوش نداشت كه خليفه ، جعفر متوكّل نيز به اين لقب بوده است و او از بدترين مخالفان و شريرترين دشمنان اهل بيت عليهم السلام بوده است . 3 - تقىّ : زيرا آن حضرت متقىترين شخص روزگار خود بود و دلش همواره به حق پيوسته بود ، طاغوت زمان ( متوكل ) تلاش زيادى كرد تا اين كه امام عليه السّلام را به ميدانهاى لهو و لعب بكشاند ولى نتوانست ، اين چيزى است كه اطرافيان خليفه بدان ، اعتراف كرده‌اند . 4 - مرتضى : مشهورترين لقب امام عليه السّلام است . 5 - فقيه : چون امام ، فقيه‌ترين مردم زمان ، و مرجع والاى فقها و دانشمندان بود . 6 - عالم : امام هادى عليه السّلام ، داناترين مردم زمان بود ، نه تنها در امور شرعى اسلامى بلكه در تمام علوم و معارف سر آمد بود . 7 - امين : آن بزرگوار امانتدار دين و دنيا بود . 8 - طيّب : كسى در آن زمان پاكيزه‌تر و بزرگوارتر از آن حضرت نبود . 9 - رشيد : زيرا آن حضرت ، از تمام مردم كاملتر و هدايت‌يافته‌تر بود . 10 - موضح : از آن جهت كه آن بزرگوار بيانگر احكام كتاب و سنّت بود .