« يك روز به جاى آن روز بايد روزه بگيرد و يك برده آزاد كند . [ 1 ] » در پرتو اين روايت ، فقها فتوا داده‌اند كه كفّارهء افطار روزهء معيّن به وسيلهء نذر همان كفّارهء مخالفت قسم ، يعنى آزاد كردن برده ، و يا اطعام ده مسكين و يا پوشش ده مسكين است و اگر بر اين‌ها قادر نبود ، بايد سه روز روزه بگيرد . حجّ از امام ابو الحسن الهادى عليه السّلام دربارهء بعضى از مسائل حج پرسيده‌اند و آن بزرگوار پاسخ داده است از جمله مسائل ذيل است : محمد بن مسرور نقل كرده مىگويد : به خدمت ابو الحسن سوم - امام هادى عليه السّلام نوشتم : چه مىفرماييد دربارهء مردى كه به قصد عمرهء تمتع به حج رفته و صبح روز عرفه را درك كرده است . در حالى كه مردم از منى به سمت عرفات حركت كرده‌اند ، آيا عمرهء او درست است و يا نه از دست رفته است ؟ تا چه وقت عمرهء او درست است ، اگر بخواهد عمرهء تمتع در اين حجّ انجام دهد در حالى كه روز و شب ترويه را درك نكرده است ، تكليفش چيست ؟ امام عليه السّلام در پاسخ نوشت : « فورا به مكّه برمىگردد - ان شاء اللّه - و طواف مىكند و دو ركعت نماز طواف را مىخواند و سعى بين صفا و مروه را انجام مىدهد و تقصير به جا مىآورد ، آنگاه براى حجّ احرام مىبندد و به موقف مىرود و با رئيس كاروان ( امير الحاج ) برمىگردد . . . » [ 2 ]

--> [ 1 ] وسائل الشيعة : 7 / 187 . [ 2 ] وسائل الشيعة : 8 / 213 .