بزرگوار بمانند دانشمندى ماهر ، به آنها پاسخ داد ، از اين رو به امامت آن حضرت گرايش يافتند ، و اين خود باعث فزونى ايمان و يقين بر درستى عقيدهء آنها شد ، زيرا امام ناگزير بايد دانشمندترين فرد روزگار خود باشد و در اين مورد تفاوتى بين صغير و كبير ايشان نيست . براستى از امام هادى عليه السّلام آن قدر فضل و دانش و مهارت در علوم قرآن و سنّت بروز كرد كه باعث حيرت افكار همهء عقلاى زمان شد ، در همهء محافل و مجالس نواحى مختلف جهان اسلام ، پيوسته سخن از آثار علمى بىحد و حصر آن حضرت مىگويند . - 3 - گروه كثيرى از مسلمانان معتقد به امامت و ضرورت محبّت و اطاعت امام هادى عليه السّلام شدند و اموال فراوانى از حقوق شرعى خود را كه بايد به امام مىپرداختند - همچون سهم و ديگر حقوق - به نزد آن حضرت مىبردند ، علاوه بر اينها هدايا و تقديمىهايى به محضرش مىفرستادند . جاسوسان و مأموران امنيّت اين مطالب را به صورت گسترده به متوكل عباسى كه از سرسخت‌ترين دشمنان علويان و شيعيانشان بود اطّلاع مىدادند ، متوكل از فرط خشم و غيظ برآشفت و دستور داد تا امام عليه السّلام را به شهر سرّمن‌رأى كه پايتخت سلطنت او بود بياورند و آن حضرت را به اقامت در آنجا مجبور كرد تا كارهاى او را زير نظر داشته باشد و دوستان و علاقه‌مندان آن حضرت را شناسايى كند ، و از آوردن اموال به خدمت آن بزرگوار جلوگيرى نمايد و از رفتن دانشمندان و راويان به نزد امام - كه از زلال معارف و علوم او سيراب مىگشتند - مانع شود . . . براستى امام عليه السّلام در عهد متوكّل انواع شكنجه‌ها و سختيهاى طاقت فرسا را تحمل كرد ، هر چند وقت يك بار مأموران ويژه‌اى را مىفرستاد