( 1 ) نعمانى « 16 » از امام صادق - سلام اللّه عليه - در ضمن حديثى چنين نقل مىكند : « به خدا سوگند كه برهه‌اى از زمان غيبت خواهد كرد و ناپديد مىگردد ، تا آنجا كه گفته مىشود ، مرده ، و يا هلاك شده است ، و معلوم نيست در كدام درّه‌اى به سر مىبرد . و ديدگان مؤمنان بر او مىگريد . همچون كشتى كه در امواج دريا زير و رو مىشود ، زير و رو خواهند شد تا آنجا كه نجات پيدا نخواهد كرد ، مگر كسى كه خداوند از وى پيمان گرفته و ايمان را در دلش مستقر ساخته و او را با روحى از جانب خويش تأييد نمايد . . . » مطلب بالا ، همانگونه كه در متن اين حديث آمده است ، در دوران غيبت كبرى پديد خواهد آمد ، به طورى كه به زودى در اين كتاب خواهيم خواند . ( 2 ) و نيز « 17 » روايتى از حضرت موسى بن جعفر - عليه السلام - نقل كرده است كه آن حضرت فرمود : « هرگاه پنجمين فرزند هفتمين امام ناپيدا شد ، پس خدا را خدا را در نظر بگيريد ، در مورد دين خود ، كه اين رويداد شما را از دينتان جدا نسازد . زيرا براى صاحب اين امر چاره‌اى از غيبت نيست ، تا آنجا كه كسانى كه قائل و معتقد به او بودند از او برگردند . جز اين نيست كه اين غيبت آزمايش خداوند است كه آفريده‌هاى خود را بدان مىآزمايد . . . » ( 3 ) و روايت نموده « 18 » از ابو الجارود ، از حضرت باقر - سلام اللّه عليه - كه وى گفته است : حضرت ابو جعفر - عليه السلام - به من فرمود : « اى ابو الجارود ، هرگاه چرخ روزگار به گردش درآمد و مردم گفتند : او مرده و هلاك گشته و معلوم نيست در كدام درّه راه مىپيمايد ، و آن كس كه خواهان او بوده گفت : كجا خواهد بود ، درحالىكه استخوانش پوسيده است ! در اين هنگام اميد ظهور را داشته باشيد . . . » ( 4 ) و از امام صادق - عليه السلام - نقل شده است كه فرمود « 19 » :

--> ( 16 ) غيبت نعمانى / 151 - 152 . كاتب نعمانى براى اين حديث چندين سند نقل كرده است . ( 17 ) غيبت نعمانى / 154 . ( 18 ) غيبت نعمانى / 154 . ( 19 ) غيبت نعمانى / 154 .