رسول خدا ، نام بعضى را از فهرست اصحاب عقبه حذف ، و نام أشخاصى ناشناخته ، يا هم بىگناهانى را به جاى آنها ثبت كرده است . نوشته‌اند كه : چون رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - نزديك آن گردنه رسيد و خداى متعال او را از تصميم منافقين با خبر ساخت به أصحاب خود فرمود تا : از وسط دره عبور كنند ، و خود از بالاى گردنه رهسپار شد ، و « عمّار بن ياسر » را فرمود تا : مهار شترش را بگيرد و بكشد و « حذيفة بن يمان » را فرمود تا : شترش را از دنبال براند چون به بالاى گردنه رسيد و منافقانى كه به منظور عملى ساختن مقصود خود از دنبال وى مىرفتند پيشتر آمدند و مىخواستند دست به كار شوند ، رسول خدا به خشم آمد و حذيفه را فرمود تا : آنها را دور كند ، و چون حذيفه بر آنها حمله برد ، از ترس آن كه رسوا شوند ، با شتاب خود را به ميان سپاه انداختند و بامداد فردا « أسيد بن حضير » از رسول خدا خواست تا در كشتن آنان وى را رخصت دهد . امّا رسول خدا نپذيرفت و آنان را به حال خود واگذاشت . ابن قتيبه در كتاب معارف و مقريزى از ابن قتيبه ، اسامى اصحاب عقبه را بدين ترتيب نقل مىكنند : 1 - عبد اللّه بن أبيّ بن سلول ( با آن كه عبد اللّه به تصريح أهل تاريخ همراه رسول - خدا رهسپار تبوك نشد ) . 2 - سعد بن أبى سرح : پدر همان كسى كه براى رسول خدا كتابت مىكرد و به جاى غفور رحيم ، عزيز حكيم مىنوشت ( با آن كه سعد بن أبى سرح را در شمار أصحاب نام نمىبرند ، و اگر از منافقين مىبود بايد نام او در شمار صحابه ذكر مىشد ) . 3 - أبو حاضر أعرابى [ 1 ] . 4 - جلاس بن سويد بن صامت . 5 - مجمّع بن جاريه . 6 - مليح تيمى ، همان شخصى كه عطريّات كعبه را دزديد ، و از اسلام برگشت و ناپديد شد و معلوم نشد كه كجا رفت [ 2 ] .

--> [ 1 ] و ( 2 ) - ناشناخته است .