سوء قصد روايت شده است كه : « فضالة بن عمير بن ملوّح ليثى » در سال فتح مكه ، در حالى كه رسول خدا پيرامون كعبه طواف مىكرد ، قصد كشتن وى كرد ، اما چون نزديك رسول خدا رسيد ، رسول خدا گفت : « فضاله‌اى » ؟ گفت : آرى فضاله‌ام . رسول - خدا فرمود : با خود چه مىگفتى ؟ گفت : چيزى نبود ، ذكر خدا مىگفتم . رسول خدا خنده كرد و گفت : از خدا آمرزش بخواه . سپس دست بر سينهء « فضاله » نهاد تا دلش آرام گرفت و چنان كه خود مىگفت : هنوز دست از روى سينهء وى برنداشته بود كه كسى را بر روى زمين به اندازهء رسول خدا دوست نمىداشت . « فضاله » را در اين باره اشعارى است كه نقل شده است [ 1 ] . فاتحان مكّه ابن اسحاق مىنويسد : تمام مسلمانانى كه در فتح مكّه شركت داشتند ، ده هزار نفر بودند : از « بنى سليم » : 700 مرد و به قولى : 1000 مرد ، از « بنى غفار » : 400 مرد ، از « أسلم » : 400 مرد ، از « مزينه » : 1003 مرد ، و ديگران از قريش بودند و از انصار و هم‌پيمانانشان و از قبائل ديگر عرب از : « تميم » و « قيس » و « أسد » [ 2 ] . اشعار اشعار مربوط به فتح مكّه را در سيرهء ابن هشام بنگريد [ 3 ] .

--> [ 1 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 59 . م . [ 2 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 63 . م . [ 3 ] - ج 4 ، ص 63 - 69 ، چاپ مصطفى الحلبى ، 1355 ه . م .