« علىّ بن أبى طالب » - عليه السّلام - در آن روزها مستحبّ است مىگويد : و روز بالا رفتن « على » - عليه السّلام - بر شانهء رسول اكرم براى فرو افكندن بتها كه روز بيستم رمضان است [ 1 ] . و نيز مىگويد : و روز فتح مكّه كه بيستم رمضان باشد [ 2 ] . طبرى نيز از ابن اسحاق نقل مىكند كه : فتح مكّه ده روز مانده به آخر ماه رمضان سال هشتم روى داد [ 3 ] . ابن أبى الحديد هم در يكى از « قصائد سبع علويّات » خود كه مربوط به فتح مكّه است ، به بالا رفتن على - عليه السّلام - بر شانهء رسول اكرم براى شكستن بتها تصريح كرده است و مىگويد : رقيت بأسمى غارب أحدقت به * ملائك يتلون الكتاب المسطّرا بغارب خير المرسلين و أشرف الأ * نام و أزكى ناعل و طئ الثّرى فسبّح جبريل و قدّس هيبة * و هلّل إسرافيل رعبا و كبّرا فيا رتبة لو شئت أن تلمس السّها * بها لم يكن ما رمته متعذّرا و يا قدميه ! أىّ قدس وطئتما * و أىّ مقام قمتما فيه أنورا [ 4 ]

--> [ 1 ] - ج 22 ، ص 84 - 85 . [ 2 ] - ج 22 ، ص 19 . [ 3 ] - تاريخ الرّسل و الملوك ، ج 3 ، ص 1654 ، چاپ اروپا . م . [ 4 ] - به عاليترين دوشى كه فرشتگان تلاوت كنندهء كتاب ، آن را احاطه كرده بالا رفتى . به دوش بهترين فرستادگان ، گراميترين مردم و پاكيزه‌ترين كسى كه بر اين عرصهء خاك گام نهاده ، پس جبرءيل از هيبت آن تسبيح و تقديس گفت ، اسرافيل از ترس آن توحيد و تكبير گفت . چه مقامى ! اگر مىخواستى ستارگان را لمس كنى ، غير ممكن نبود . اى قدمهاى على ! بر چه مقام مقدسى گام نهاده‌ايد ! و در چه مقام ! نورانيترين مقام برخاسته‌ايد . م .