4 - اكنون به مناسبت آنچه از مفيد و علّامهء حلىّ و صاحب دلائل الصدق و طبرسى دربارهء نزول سورهء « و العاديات » دربارهء « غزوهء ذات السلاسل » نقل كرديم ، ترجمه مانندى از اين سوره را نيز در ذيل اين غزوه مىآوريم : « به نام خداى بخشايندهء مهربان . قسم به : ( اسب‌هاى ) دوندهء نفس‌زننده ، و ( با سم خويش از سنگ‌ها ) آتش فروزنده ، و در بامدادان غارت‌برنده ، كه : آنجا گرد و غبارى برانگيختند ، و آنجا در ميان گروه دشمن پيش رفتند . راستى كه انسان نسبت به پروردگارش ناسپاس است ، و خودش بر اين ناسپاسى گواه است ، و در دوستى مال سخت است . مگر نمىداند كه وقتى آنچه در گورها است برانگيخته شود ، و آنچه در سينه‌ها است به حساب آيد ، آن روز پروردگارشان به ايشان آگاه است » . سريّهء ابو عبيدة بن جرّاح بر سر جهينه [ 1 ] در رجب سال هشتم [ 2 ] نوشته‌اند كه : رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - « أبو عبيدة بن جرّاح » را با سيصد مرد از مهاجر و أنصار بر سر طائفه‌اى از « جهينه » به « قبليّه » - واقع در ساحل دريا به فاصلهء پنج روز راه تا مدينه - فرستاد و چنان كه ابن اسحاق روايت مىكند : چند انبان خرما براى خوراكشان به « أبو عبيده » سپرد و او هم آن را بر ايشان تقسيم مىكرد ، تا كار به جائى رسيد كه به هر كدام چند خرما به شماره مىداد ، و در آخر كه خرماها تمام شد روزى به هر كدام يك دانه خرما مىداد . روز آخر كه باقيماندهء خرماها را تقسيم مىكرد ، يكى كم آمد و يك نفر از اصحاب سريّه بىنصيب ماند ، و كار گرسنگى آنان چنان به سختى كشيد كه خبط ( يعنى : برگ درخت ) مىخوردند ، و بدين جهت اين سريّه را سريّهء خبط گفتند . « قيس بن سعد » هم شترانى خريد ، و براى اصحاب سريّه كشت و نيز ماهى بزرگى از دريا به دست آوردند و از گوشت و چربى آن بيست روز مىخوردند و چنان كه در روايت

--> [ 1 ] - يا سريّهء خبط ( ر . ك : امتاع الاسماع ، ج 1 ، ص 354 ، چاپ قاهره ، 1941 م . م . ) . [ 2 ] - در ماه 89 هجرت .