ماند و حجّ آن سال را مشركان برگزار كردند و در ماه جمادى الأولى سال هشتم سريّهء « مؤته » را اعزام داشت و « زيد بن حارثه » را بر آنان امارت داد و فرمود : اگر « زيد » به شهادت رسد ، « جعفر بن أبى طالب » فرماندهى خواهد داشت ، و اگر او هم به شهادت رسد « عبد اللّه بن رواحه » امير سريّه خواهد بود [ 1 ] . سبب پيش آمد اين سريّه را چنين نوشته‌اند كه : رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - « حارث بن عمير أزدى » ( از طائفهء بنى لهب ) را با نامه‌اى نزد پادشاه « بصرى » فرستاد و چون « حارث » به سرزمين « مؤته » رسيد ، « شرحبيل بن عمرو غسّانى » سر راه بر وى گرفت و او را كشت ، و جز او از سفيران رسول خدا كسى كشته نشده است . كشته شدن « حارث » سخت بر رسول خدا دشوار آمد و مردم را به جهاد فراخواند و در « جرف » اردو زدند و سه هزار مرد فراهم گشت . رسول خدا پرچمى سفيد بست و آن را به « زيد بن حارثه » داد و آنان را فرمود تا : به همانجائى كه « حارث » شهادت يافته است رهسپار شوند و مردم آن سرزمين را به اسلام دعوت كنند و اگر از قبول اسلام امتناع ورزيدند . به يارى خدا با آنان بجنگند . رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - تا « ثنيّة الوداع » از اصحاب سريّه مشايعت فرمود و در آنجا ايستاد و با آنان خداحافظى كرد و به روايت مقريزى : همچنانكه اصحاب سريّه پيرامون وى ايستاده بودند ، خطبه خواند و آنان را به رعايت تقوى و نيكى دربارهء مسلمانان سفارش فرمود و از غدر و مكر و كشتن كودكان و ديرنشينان و زنان و پيران فرتوت و از ميان بردن و كندن درختان و ويران ساختن خانه‌ها برحذر داشت [ 2 ] . « عبد اللّه بن رواحه » گفت : اى رسول خدا ! مرا دستورى فرماى تا آن را حفظ كنم و به كار بندم . فرمود : فردا به سرزمينى مىرسى كه سجدهء خداوند در آن سرزمين كم است ، پس بسيار سجده كن . گفت : بيشتر بفرما . فرمود : خدا را ياد كن كه ياد خدا در راه رسيدن به مطلوب ياور تو است .

--> [ 1 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 15 ، چاپ حلبى ، 1345 . م . [ 2 ] - امتاع الاسماع ، ج 1 ، ص 355 - 356 . م .