بازگشتن به مدينه را كرد ، مىگفت ، « آئبون تائبون إن شاء اللّه ، لربّنا حامدون ، أعوذ باللّه من و عشاء السفر و كآبة المنقلب ، و سوء المنظر فى الأهل و المال » [ 1 ] . سريّهء أبو بكر بن أبى قحافه به غميم در جمادى الأولى سال ششم ابن سعد مىگويد كه : رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - از « عسفان » ، أبو بكر را با ده سوار فرستاد تا قريش را بدين وسيله مرعوب سازد و آنان تا « غميم » پيش رفتند و سپس بىآن كه به دشمنى برخورد كنند بازگشتند [ 2 ] . سريّهء عمر بن خطّاب بر سر قاره جمادى الأولى سال ششم مسعودى مىگويد : در همين غزوهء « بنى لحيان » بود كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - به قولى : « عمر بن خطّاب » را با سريّه‌اى بر سر « قاره » فرستاد و آنها نيز به كوه گريختند [ 3 ] .

--> [ 1 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 292 - 293 يعنى به خواست خدا برمىگرديم ، به جانب خدا بازگشت مىكنيم ، او را ستايش مىكنيم ، پناه بر خدا از مشقت سفر و اندوه بازگشت و ديد بد در اهل و مال . م . [ 2 ] - طبقات ، ج 2 ، ص 79 . م . [ 3 ] - التنبيه و الاشراف ، ص 218 . م .