را بيمارى سلّ گرفت و مرگ وى روز پنجشنبه بود » و مراد شاعر عرب در اين شعر : إذا مؤنس [ 1 ] لاحت خراطيم شمسه * بكت غدوة حتّى ترى الشّمس تغرب خندف است كه روزهاى پنجشنبه از آغاز تابش أشعّهء خورشيد تا غروب آفتاب بر شوهر خويش گريه مىكرد . قبيله‌هاى : « بنى تميم » ، « بنى ضبّه » ، « مزينه » ، « رباب » [ 2 ] ، « خزاعه » و « أسلم » از اليأس بن مضر منفصل مىشوند . ابن اسحاق گويد : نسب‌شناسان « مضر » گمان مىكنند كه قبيلهء « خزاعه » از فرزندان « عمرو بن لحىّ بن قمعة بن اليأس » اند . و به گفتهء يعقوبى « قمعه » نزد « خزاعه » رفت و در ميان آنان زن گرفت و لذا فرزندان او را به « خزاعه » نسبت مىدهند . نخستين امير « خزاعى » مكّه همين « عمرو بن لحىّ » بود كه پس از جرهميان بر مكّه سلطنت يافت و بت‌پرستى را در مكّه رواج داد . و به گفتهء رسول اكرم : « اول كسى بود كه دين حضرت ابراهيم را دگرگون ساخت و بت‌ها را بپاداشت . و « بحيره » و « وصيله » و « حامى » را بدعت گذاشت » [ 3 ] . ابن هشام گويد : « عمرو بن لحىّ » از مكّه به شام رفت و در « مآب » از

--> [ 1 ] - مراد از « مؤنس » روز پنجشنبه است . چه عرب در آن زمان روزهاى هفته را از يكشنبه تا شنبه چنين مىناميد : أوّل ، أهون ، جبار ، دبار ، مؤنس ، عروبه ، شيار . شاعر عرب گويد : أؤمّل أن أعيش و أنّ يومى * ب « أوّل » أو ب « أهون » أو « جبار » أو المردى « دبار » فإن أفته * ف « مؤنس » أو « عروبة » أو « شيار » ( در كتاب لسان العرب به جاى المردى « التالى » و به جاى افته « يفتنى » ثبت شده است . م . ) [ 2 ] - يعنى قبايل تيم ، عدىّ ، ثور و عكل [ 3 ] - ر . ك : سوره مائده ، آيه 103 .