محمد ابراهيم آيتى
272
تاريخ پيامبر اسلام ( فارسي )
حارث بن زمعة بن أسود بن مطّلب بن أسد ( از بنى أسد بن عبد العزّى بن - قصىّ ) . أبو قيس بن فاكه بن مغيرة بن عبد اللّه بن عمر بن مخزوم ( از بنى مخزوم - بن يقظة بن مرّه ) . علىّ بن أميّة بن خلف بن وهب بن حذافة بن جمح ( از بنى جمح بن عمرو بن هصيص بن كعب ) . عاص بن منبّه بن حجّاج بن عامر بن حذيفة بن سعد بن سهم ( از بنى سهم بن عمرو بن هصيص ) . غنيمتها و اسيران بدر پس از آن كه غنيمتهاى جنگ بدر به فرمودهء رسول خدا جمعآورى شد ، در كيفيّت تقسيم آن اختلافى پيش آمد : دستهاى مىگفتند : غنيمتها را ما گرفته و آوردهايم و بايد در ميان ما قسمت شود . دستهء ديگرى مىگفتند : ما بوديم كه با دشمن نبرد مىكرديم و در تعقيبشان بوديم ، تا شما توانستيد اين غنيمتها را جمعآورى كنيد . نگهبانان رسول خدا مىگفتند كه : به خدا قسم : شما از ما سزاوارتر به قسمت بردن از غنيمت نيستيد ، چه ما هم مىخواستيم با دشمن بجنگيم و نيز مىتوانستيم غنيمتهائى جمعآورى كنيم ، ليكن از ترس اين كه مبادا دشمن نيرنگى به كار برد و خطرى به رسول خدا متوجّه شود ، از اين و آن صرفنظر كرديم . پس رسول خدا « عبد اللّه بن كعب مازنى » ( از بنى النجّار ) را بر غنيمتها گماشت ، تا در منزل « سير » آنها را بر همهء سپاهيان اسلامى قسمت فرمود : براى هر مرد يك سهم و براى هر اسب از دو اسبى كه داشتند دو سهم ، و هشت نفر نيز كه در جنگ حاضر نبودند براى هر يك سهمى از غنيمت قرار داد : 1 - عثمان بن عفّان ، كه در اثر بيمارى همسرش : « رقيّه » دختر رسول خدا نتوانست در جنگ شركت كند .