امّا روايتى كه در مسند أحمد [ 1 ] و طبقات [ 2 ] از علىّ - عليه السلام - نقل شده بر خلاف اين است ، علىّ - عليه السلام - مىگويد : چون روز بدر فرا رسيد ، رسول خدا پيشاپيش ما قرار داشت و هيچ كدام از ما از او نزديكتر به دشمن نبوديم و از همه بيشتر در جنگ تلاش مىكرد [ 3 ] . در نهج البلاغه نيز همين مطلب از امير المؤمنين ( ع ) نقل شده است : كنّا إذا احمرّ البأس اتّقينا برسول اللّه - صلى اللّه عليه و آله - فلم يكن أحد منّا أقرب إلى العدوّ منه . يعنى : هرگاه كار جنگ به سختى مىكشيد ، ما به رسول خدا پناه مىبرديم و هيچ كس از ما به دشمن نزديكتر از او نبود [ 4 ] . آيات مربوط به غزوهء « بدر كبرى » : سورهء آل عمران 12 - 13 ، 123 - 127 . سورهء نساء 77 - 78 . أنفال 1 - 19 ، 36 - 51 ، 67 - 71 . حجّ 19 . آيات 124 - 127 . سورهء آل عمران در نزول فرشتگان براى نصرت مؤمنين و آيات 9 - 12 سورهء أنفال نيز در نزول فرشتگان و كشته شدن كافران به دست ايشان صريح است [ 5 ] . به گفتهء ابن اسحاق : تمام سورهء أنفال پس از غزوهء « بدر كبرى » نازل گرديده است . دستور خاصّ روز بدر رسول خدا به أصحاب خود فرمود : مىدانم كه مردانى از « بنى هاشم » و ديگران را بدون آنكه به جنگ با ما علاقه‌مند باشند به اكراه بيرون آورده‌اند ، پس هر

--> [ 1 ] - ج 1 ، ص 126 . [ 2 ] - ج 2 ، ص 23 . [ 3 ] - ر . ك : امتاع الاسماع ، ص 84 . [ 4 ] - شرح نهج البلاغه ، ج 4 ، ص 385 . [ 5 ] - ر . ك : سيرة النبى ، ج 2 ، ص 271 - 274 .