تلاوت كرد . يهوديان يثرب كه اهل كتاب و دانش بودند ، هرگاه ميان ايشان و « أوس » و « خزرج » پيشامدى مىشد مىگفتند : به زودى پيامبرى مبعوث مىشود ، و ما به وى ايمان مىآوريم و با همدستى وى شما را چون قوم « عاد » و « إرم » مىكشيم . اهل يثرب پس از شنيدن دعوت رسول خدا به يكديگر گفتند : به خدا قسم : اين همان پيامبرى است كه يهوديان ما را از بعثت او بيم مىدادند و نبايد در ايمان به وى بر ما پيشدستى كنند . و سپس دعوت رسول خدا را اجابت كردند و اسلام آوردند و گفتند : ما قوم خود را در حال دشمنى و گيرودار جنگ گذاشته‌ايم و اميدواريم كه خدا به وسيلهء تو آنان را با هم الفت دهد ، اكنون ما به يثرب بازمىگرديم و آنان را به اسلام دعوت مىكنيم ، باشد كه خدا به اين دين هدايتشان كند و در آن صورت بسى عزيز و نيرومند خواهى بود . ابن اسحاق مىگويد : اينان شش نفر از قبيلهء خزرج بودند : 1 - أبو أمامه : أسعد بن زرارة بن عدس بن عبيد بن ثعلبة بن غنم بن مالك ، از قبيلهء « بنى نجّار » : تيم اللّه بن ثعلبة بن عمرو بن خزرج از طايفهء « بنى مالك ابن نجّار » . 2 - عوف بن حارث بن رفاعة بن سواد بن مالك بن غنم ، از « بنى مالك بن نجّار » ( كه او را عوف بن عفراء [ 1 ] مىگفتند ) . 3 - رافع بن مالك بن عجلان بن عمرو بن عامر بن زريق ( از بنى زريق ) بن عامر بن زريق بن عبد حارثة بن مالك بن غضب بن جشم بن خزرج . 4 - قطبة بن عامر بن حديدة بن عمرو بن سواد ( از بنى سواد ) بن غنم بن كعب بن سلمة بن سعد بن على بن أسد بن ساردة بن تزيد بن جشم بن خزرج . 5 - عقبة بن عامر بن نابئ بن زيد بن حرام ( از بنى حرام ) بن كعب بن غنم بن كعب بن سلمه .

--> [ 1 ] - در نسخه « عوف بن عفراء » است ولى در سيرهء ابن هشام و جوامع السيره « ابن - عفراء » بدون « عوف » آمده است ( سيره ، ج 2 ، ص 71 ، چاپ مصطفى الحلبى ، سال 1355 . جوامع ، ص 70 ، چاپ دار المعارف مصر ) م .