همراه برد و عبّاس جعفر را [ 1 ] ، على پيوسته با رسول خدا بود تا خدايش به نبوت برانگيخت . در اين هنگام او را پيروى كرد و به وى ايمان آورد . جعفر همچنان با « عبّاس » ماند تا اسلام آورد و از او بىنياز گشت [ 2 ] .

--> [ 1 ] - ابو الفرج روايت مىكند كه عباس ، طالب را گرفت و حمزه جعفر را و رسول خدا على را و آنگاه رسول خدا گفت : همان را برگزيدم كه خدا او را براى من برگزيد ، يعنى : على را . ابن أبى الحديد بعد از اين كه اين مطلب را از احمد بن يحيى بلاذرى و على بن حسين اصفهانى ( ابو الفرج ) روايت كرده است ، مىگويد : على از شش سالگى در كنار رسول خدا بود و آنچه رسول خدا دربارهء وى نيكى و مهربانى مىكرد ، و در حسن تربيت او دريغ نمىفرمود ، در حقيقت ، پاداش نيكىهاى ابو طالب پس از وفات عبد المطلب بود و اين مطابق است با آنچه على خود مىگفت كه : « من پيش از آن كه احدى از اين امت خدا را پرستش كند ، هفت سال او را عبادت مىكردم » و نيز مىگفت : « هفت سال بود كه آواز ( فرشته‌ها ) را مىشنيدم و روشنى را مىديدم و هنوز رسول خدا خاموش بود و اذن انذار و تبليغ نيافته بود » چه هرگاه عمر على در موقع اظهار دعوت سيزده سال و در موقع تسليم شدن به رسول خدا از طرف پدرش شش سال بوده باشد ، درست خواهد بود كه پيش از همهء مردم هفت سال خدا را عبادت مىكرده است ( ر . ك : شرح نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 5 ، و ج 3 ، ص 82 . مقاتل الطالبيين ، ص 26 ) . شيخ مفيد از أنس بن مالك روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله گفت : فرشتگان بر من و على هفت سال درود فرستادند چه شهادت به وحدانيت خدا و رسالت محمد جز از من و على به آسمان بالا برده نشد ( ر . ك : ارشاد مفيد ، ص 16 ) على ( عليه السلام ) مىگويد : و لقد كنت أتّبعه اتّباع الفصيل أثر أمّه ، يرفع لى فى كلّ يوم من أخلاقه علما و يأمرنى بالاقتداء به ( نهج البلاغه ، خطبهء 190 ) . [ 2 ] - سيرة النبى ، ج 1 ، ص 264 . الكامل ، ج 2 ، ص 37 . تاريخ الامم و الملوك ، ج 2 ، ص 57 - 58 ، اعلام الورى ، ص 49 ، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 251 .