كرده‌اى و روى به حج آورده‌اى كه كارى ساده و آسان است . با اينكه خداوند ميفرمايد إِن اللَّه اشْتَرى مِن الْمُؤْمِنِين أَنْفُسَهُم وَ أَمْوالَهُم بِأَن لَهُم الْجَنَّةَ يُقاتِلُون فِي سَبِيل اللَّه فَيَقْتُلُون وَ يُقْتَلُون . . . تا وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِين « 1 » امام عليه السلام فرمود وقتى بيابيم كسانى را كه داراى چنين صفاتى باشند جنگ كردن با آنها از حج بهتر است . مفيد در اختصاص ص 83 مينويسد محمد بن جعفر مؤدب گفت ابو اسحق عمرو بن عبد الله سبيعى چهل سال نماز صبح را با وضوى نماز شام خواند در هر شب يك قرآن ختم ميكرد در زمان او كسى پارساتر و مورد اعتمادتر در نقل حديث پيش خاص و عام از او نبود از اشخاص مورد اعتماد على بن الحسين عليه السلام بشمار ميرفت اسم او عمرو بن عبد الله پسر على بن ذى حمير كه او پسر سبيع بن همدانى بود و چون در بين قبيله سبيع سكونت داشت آنها را سبيعى ميگفتند . در خدمت حضرت رضا سخن از قاسم بن محمد دائى پدرش و سعيد بن مسيب شد فرمود اين هر دو شيعه و ارادتمند بما خاندان بودند ، روزى حضرت باقر از او دخترش را خواستگارى كرد فرمود تو برو از پدرت خواستگارى كن تا به ازدواجت در آورد ( يعنى اختيار من و دخترم در دست پدر تو است ) . عامر بن حفص گفت عروة بن زبير با پسرش محمد بن عروه پيش وليد ابن عبد الملك آمد محمد وارد طويله اسبها شد يكى از چهارپايان او را لگد زد و از دنيا رفت ، پاى عروه پدرش نيز به مرض آكله مبتلا شد بطورى كه در همان تمام رانش را برد وليد گفت پايت را قطع كن گفت نه . بالاخره بساق پايش رسيد گفت اين پا را قطع كن و گر نه تمام بدنت را فرا ميگيرد با اره پايش را قطع نمودند با اينكه پيرمردى بود و كسى موقع قطع

--> ( 1 ) سوره توبه آيه 111 خداوند جان و مال مؤمنين را خريدارى كرده به بهاى بهشت پيكار ميكنند در راه خدا ميكشند و كشته ميشوند .