ميكشم بهاى لباسى كه در آن عبادت كرده‌ام مصرف كنم . كافى از حضرت رضا عليه السلام نقل مىكند كه فرمود على بن الحسين در زمستان جبه خز و رداى خز و كلاه خز مىپوشيد پس از پايان زمستان ردا را ميفروخت و بهايش را صدقه ميداد آنگاه ميفرمود ( مَن حَرَّم زِينَةَ اللَّه الَّتِي أَخْرَج لِعِبادِه وَ الطَّيِّبات مِن الرِّزْق ) در كافى از حضرت صادق نقل مىكند كه على بن الحسين پشتىها و فرشهائى داشت كه روى آن شكلهائى نقش بسته بودند و بر آنها مىنشست محمد بن ابى حمزه از پدرش نقل كرد كه على بن الحسين را ديدم در كنار خانه‌ى كعبه نيمه شب نماز ميخواند نماز خود را بسيار ادامه داد بطورى كه گاهى بپاى راست و گاهى بپاى چپ تكيه ميكرد بعد شنيدم با صدائى كه شبيه گريه بود ميگفت خدايا مرا عذاب ميكنى با اينكه محبتت در دل من است بعزتت قسم اگر اين كار را بكنى مرا همنشين با گروهى كرده‌اى كه سالهاى سال با آنها بواسطه تو دشمن بودم . كافى مينويسد : زهرى گفت على بن الحسين فرمود اگر تمام مردمى كه در مشرق و مغرب هستند بميرند من متوحش نميشوم وقتى قرآن با من باشد وقتى در قرائت به مالك يوم الدين ميرسيد پيوسته آن را تكرار ميكرد بطورى كه نزديك بود روح از بدنش خارج شود . حضرت باقر فرمود كه على بن الحسين ميفرمود آنچه زود مردن و شهادت در راه ما را آسان مىكند اين آيه است أَ وَ لَم يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْض نَنْقُصُها مِن أَطْرافِها « 1 » تفسير اين آيه از بين رفتن علماء است . سعيد بن مسيب گفت صبحگاه هنگام نماز صبح خدمت زين العابدين بودم گدائى آمد فرمود بگدا چيزى بدهيد هيچ گدائى را نااميد بر مگردانيد حضرت صادق فرمود على بن الحسين لباس پشمينه ميپوشيد و درشت‌ترين لباسش هنگام نماز همان بود وقتى ميخواست نماز بخواند ميرفت به جائى كه نرم و ملايم نبود آنجا نماز ميخواند روى زمين سجده ميكرد .

--> ( 1 ) سوره رعد آيه 41 ما متوجه زمين ميشويم و از اطراف آن ميكاهيم .