مناقب در باره صدقه دادن زين العابدين عليه السلام مينويسد : از حضرت باقر نقل شده كه على بن الحسين عليه السلام انبانهاى نان را بر پشت ميگرفت و در دل شب صدقه ميداد ، ميفرمود صدقه پنهانى خشم خدا را فرو مىنشاند . محمد بن اسحاق گفت گروهى در مدينه زندگى ميكردند كه نميدانستند كه خوراك آنها را چه كسى تامين مىكند پس از فوت على بن الحسين ديگر آن كسى كه شبانه براى آنها خوراك مىآورد از دست دادند . شيبة بن نعامه ميگويد صد خانوار را اداره ميكرد كه در هر خانه‌اى گروهى زندگى ميكردند . در حلية الاولياء مينويسد : عايشه شنيد از اهل مدينه كه ميگفتند ما صدقه پنهانى را از دست نداديم تا پس از مرگ على بن الحسين عليه السلام . محمد بن اسحاق گفت در مدينه چندين خانواده زندگى ميكردند خوراك و تمام احتياجات آنها ميرسيد و نميدانستند كه تامين مىكند پس از فوت على بن الحسين ديگر كسى نياورد در اين موقع دسته جمعى صدا بناله و فغان بلند كردند ( زيرا فهميدند آن كس كه هيچ شب فراموش نميكرد از آوردن غذا زين العابدين بوده . ) حضرت باقر فرمود در دل شب تاريك از خانه بيرون مىآمد انبانها را به پشت ميگرفت و يك يك در خانه‌ها ميرفت در ميزد و هر كس درب را باز ميكرد به او ميداد صورت خود را مىپوشاند تا فقير او را نشناسد . در خبر ديگرى است كه پس از تاريكى شب كه ديدگان بخواب ميرفت از جاى حركت ميكرد و هر چه از خانواده‌اش اضافه بود در انبانى گذاشته به شانه ميگرفت و به طرف خانه فقراء ميرفت در حالى كه صورت خود را پوشانيده بود بين آنها تقسيم ميكرد بسيارى از اوقات بر در خانه ايستاده انتظار آمدن آن مولى را داشتند همين كه ميرسيد ميگفتند صاحب انبان آمد . شرف العروس مينويسد على بن الحسين عليه السلام شكر و بادام صدقه