العلامة المجلسي ( مترجم : موسى خسروى )

251

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت سجاد و امام محمد باقر ع ) ( فارسي )

خلاصه استدلال اينست كه ميپرسد خدا على را براى اينكه اطاعت ميكرد دوست داشت قبول مىكند بعد ميفرمايد پس بنا بر اين تو ميگوئى على را دوست داشت با اينكه بعقيده تو على بعدها بواسطه كشتن نهروانيان كافر شد و تمام اعمالش از بين رفت . كافى ج 5 ص 311 زيد شحام گفت قتادة بن دعامه خدمت حضرت باقر عليه السلام رسيد فرمود قتاده تو فقيه مردم بصره هستى ؟ عرضكرد مردم چنين ميگويند . فرمود شنيده‌ام قرآن تفسير ميكنى ؟ عرضكرد بلى . سؤال كردند از روى علم تفسير مينمائى يا نادانى ؟ عرضكرد نه از روى علم . فرمود اگر واقعا از روى علم باشد كه شخصيت با ارزشى هستى من يك سؤال از تو ميكنم . عرض كرد بفرمائيد . فرمود بگو ببينم خداوند در اين آيه در سوره سبا وَ قَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِين « 1 » چه منظورى دارد ؟ گفت منظور كسى است كه بازار و توشه و مال سوارى حلال قصد زيارت خانه خدا را كند در امان خواهد بود تا بخانواده خود برگردد . فرمود ترا به خدا قسم گاهى اتفاق نمىافتد كه شخصى با زاد و توشه و مركب حلال بجانب مكه روان شود ولى دزدها اموالش را بسرقت ببرند و او را بزنند بطورى كه نابود شود . گفت چرا اتفاق مىافتد . فرمود اگر قرآن را از پيش خود تفسير كنى باعث هلاك خود و ديگران شده‌اى همچنين اگر از زبان ديگران نقل كنى . قتاده ! اين آيه مربوط به كسى است كه خارج شود از منزل خود با زاد و توشه و مال سوارى حلال قصد اين خانه را بكند ولى عارف به حق ما باشد با دل ما را دوست داشته باشد ، چنانچه خداوند در اين آيه اشاره مىكند فَاجْعَل أَفْئِدَةً مِن النَّاس تَهْوِي إِلَيْهِم ابراهيم عرض مىكند خدايا دلهاى گروهى از مردم را متوجه خاندان من بكن منظورش دوست داشتن خانه نيست اگر منظور خانه بود ميفرمود ( تهوى اليه ) دوست بدارند آن را نه اينكه

--> ( 1 ) سبابه آيه 18