سند آن چنين است پدرم از جدم و ايشان از پدرشان از پيامبر اكرم از جبرئيل از خداى بزرگ . ميفرمود گرفتارى ما از دست مردم زياد است اگر دعوت كنيم آنها را بحقيقت نمىپذيرند اگر آنها را رها كنيم جز بوسيله ما هدايت نخواهند يافت ، باز ميفرمود مردم هرگز عيبجوئى از ما نميكنند . ما اهل بيت رحمت و درخت نبوت و معدن حكمت و جايگاه آمد و رفت ملائكه هستيم و بر خاندان ما وحى نازل شده . ابو نعيم در حلية الاولياء ميگويد حاضر ذاكر خاشع صابر ابو جعفر محمد ابن على باقر است . گفته‌اند كريم پسر كريم پسر كريم پسر كريم يوسف بن يعقوب بن اسحاق ابن ابراهيم است همچنين سيد پسر سيد پسر سيد پسر سيد محمد بن على بن حسين بن على است . مردى از پسر عمر مسأله‌اى سؤال كرد نتوانست جواب بگويد گفت برو از آن پسر بپرس و هر چه گفت بيا به من بگو اشاره كرد بمحمد بن على حضرت باقر آن شخص سؤال كرد جواب گرفته پيش پسر عمر آمد و جواب را به او گفت پسر عمر گفت اينها خانواده علم هستند . جاحظ در كتاب بيان و تبيين ج 1 ص 84 مينويسد حضرت باقر زندگى عالى دنيا را در دو كلمه جمع كرده فرموده است به زيستى و زندگى خوش پيمانه پرى است كه دو ثلث آن زيركى است و يك ثلث خود را بغفلت زدن . مردى نصرانى به او گفت تو بقر هستى فرمود نه من باقرم گفت فرزند زنى آشپزى فرمود اين شغل او بوده . گفت تو فرزند يك سياه حبشى نابكارى ؟ فرمود اگر راست ميگوئى نابكار بوده خدا از او بگذرد اگر دروغ ميگوئى خدا از تو بگذرد ، نصرانى مسلمان شد . مكارم الاخلاق ص 149 - عبد الله بن عطا گفت خدمت حضرت باقر رسيدم در منزل آن جناب تختخواب و فرش و روكشهاى پشمى و ساير وسائل زندگى