العلامة المجلسي ( مترجم : موسى خسروى )
14
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت سجاد و امام محمد باقر ع ) ( فارسي )
اين انگشتر جدم حضرت ابى عبد الله الحسين بن على است . حضرت باقر فرمود وقتى نزديك شهادت حضرت حسين شد دختر بزرگ خود فاطمه را خواست نامهاى پيچيده به او داد و يك وصيت آشكارا و يك وصيت مخفى نمود . حضرت على بن الحسين مبتلا به بيمارى اسهال بود كه بشدت او را ناراحت داشت نامه را فاطمه بعلى بن الحسين واگذار كرد آن نامه به من رسيد عرضكردم در آن نامه چه بود فرمود به خدا سوگند آنچه مورد احتياج بنى آدم است تا آخر دنيا . حضرت باقر فرمود هنگامى كه حضرت حسين اراده سفر عراق داشت بهام سلمه همسر پيامبر وصيت نامه خود را سپرد و نامه و چيزهاى ديگر را در اختيار او گذاشت ، فرمود هر وقت بزرگترين فرزندم پيش تو آمد آنچه به تو دادم در اختيارش بگذار . پس از شهادت حضرت حسين ، با على بن الحسين پيش ام سلمه آمد آنچه حضرت حسين به او سپرده بود در اختيارش گذاشت . در مناقب شهر آشوب مينويسد دليل بر امامت حضرت زين العابدين اينست كه لازم است بامامت امام تصريح شود ، هر كس معتقد به اين شرط است قطع دارد بامامت آن جناب زيرا بامامت على بن الحسين تصريح شده در ضمن وقتى ثابت شد كه بايد امام معصوم باشد انسان يقين مىكند به امامت زين العابدين پس از حضرت حسين زيرا كسانى كه مدعى امامت شدهاند از بنى اميه و خوارج همه اتفاق دارند كه عصمت آنها ثابت نيست . كيسانى مذهبان گرچه معتقد به تصريح هستند ولى تصريح آشكار را لازم نميشمارند . و ما مىبينيم فرزندان زين العابدين امروز با اينكه چيزى از زمان آن جناب نگذشته بيشتر از جمعيت قبائل جاهليت و تعداد آنها از طايفههاى بزرگ بيشتر است بطورى كه روى زمين را گرفتهاند اين نيز از دلائل