العلامة المجلسي ( مترجم : موسى خسروى )

131

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت سجاد و امام محمد باقر ع ) ( فارسي )

گفت بچه دليل امامت زيد را انكار ميكنى . شيخ در جواب گفت تو خيال باطلى در مورد من كرده‌اى با نظريه من در مورد زيد يك نفر زيدى مخالف نيست . شيخ مفيد گفت هر چه را زيديه در باره امامت او قبول دارند من نيز قبول دارم و هر چه آنها قبول ندارند منهم منكرم . ميگويم او در علم و زهد و امر بمعروف و نهى از منكر پيشوا بود ولى آن امامتى كه موجب عصمت و معرفى از جانب خدا بعنوان امامت شود و داراى معجزه بودن باشد منكرم هيچ زيدى همچنين ادعائى را نكرده . در تفسير عياشى ج 1 ص 29 مينويسد زيد بن على خدمت حضرت باقر رسيد مقدارى نامه در اختيارش بود كه اهل كوفه فرستاده بودند در آن نامه‌ها زيد را دعوت ميكردند بقيام و وعده كمك ميدادند . حضرت باقر فرمود خداوند عزيز حلال و حرامى قرار داده و مثالها زده و سنتى تعيين كرده هرگز امامى را كه عالم بدستور اوست در اشتباه نگذاشته نسبت بدستوراتش تا كارى را قبل از موقعش انجام دهد يا در غير موقع جهاد كند در مورد شكار حرم ميفرمايد در حال احرام شكار نكنيد آيا كشتن يك شكار مهمتر است يا قتل نفس ، براى هر چيز محلى قرار داده فرموده است وقتى از احرام خارج شديد شكار كنيد و فرموده است لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّه وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرام « 1 » ماه‌هاى سال بتعداد معينى منحصر نموده و چهار ماه از آنها را حرام كرده فرموده است در اين چهار ماه آزاديد بهر طرف جهان بگرديد . شما نميتوانيد خدا را عاجز كنيد . داود برقى گفت خدمت حضرت صادق بودم مردى از اين آيه سؤال كرد فَعَسَى اللَّه أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْح أَوْ أَمْرٍ مِن عِنْدِه فَيُصْبِحُوا عَلى ما أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِم نادِمِين « 2 »

--> ( 1 ) سوره مائده شعائر خدا را حلال نشماريد و نه ماه حرام را . ( 2 ) سوره مائده آيه 52