كردند ! عمر به ياران خود گفت : مبادا احدى از شما داخل خيمه‌هاى اين زنان شويد و متعرض جوان مريض شويد . زنان از عمر بن سعد خواستند : آنچه را كه بتاراج برده‌اند مسترد نمايند تا بدن خود را بوسيلهء آنها بپوشانند . عمر گفت : هر كس هر چه از ايشان بغارت برده است به ايشان باز گرداند . به خدا قسم احدى از آنان چيزى باز نگردانيد سپس ابن سعد چند نفر از آن افرادى را كه همراه خود داشت . موكل خيمه‌هاى زنان و على بن الحسين عليهما السلام قرار داد و گفت : مواظب باشيد كه احدى از آنان خارج نشود و كسى ايشان را آزار ندهد . محمّد بن ابى طالب مينويسد : سپس عمر بن سعد سر مبارك امام حسين عليه السلام را روز عاشورا بوسيلهء خولى ( بفتح خاء ) ابن يزيد اصبحى و حميد بن مسلم براى ابن زياد فرستاد . سپس دستور داد تا سر ما بقى ياران آن حضرت را قطع كردند و آنها را بوسيلهء شمر بن ذى الجوشن بجانب كوفه فرستاد . ابن سعد آن روز را تا فردا ظهر در كربلا توقف نمود . مقتولين لشكر خود را جمع كرد و بر جنازهء آنان نماز خواند و اجسادشان را به خاك سپرد . ولى جسد مقدس امام حسين و اصحاب آن مظلوم همچنان برهنه و عريان افتاده بودند . هنگامى كه لشكر بسوى كوفه رفتند اهل غاضريه كه از بنى اسد بودند آمدند بر اجساد مقدس شهيدان كربلا نماز خواندند و آنان را دفن كردند . ابن شهر آشوب مينويسد : براى اكثر شهداى كربلا قبرهائى يافت ميشد و پرندگان سفيدى را مىديدند . محمّد بن ابى طالب مينگارد : روايت شده كه تعداد رأس امام حسين و يارانش - 87 - رأس بود . قبيله‌هاى دشمن آن سرها را بين خود تقسيم كرده بودند تا بدين وسيله نزد ابن زياد و يزيد مقرب و محبوب شوند . قبيلهء كنده تعداد سيزده سر آوردند كه صاحب آنان قيس بن اشعث بود . قبيلهء هوازن كه صاحب آنان شمر بود دوازده سر و بروايت ابن شهر آشوب تعداد بيست سر آوردند . قبيلهء تميم