يعنى تو را چه شده ! خدا رحم تو را قطع كند و امر تو را مبارك ننمايد و شخصى را بر تو مسلط نمايد كه تو را بعد از من در ميان رختخوابت ذبح كند ! همچنان كه تو رحم مرا قطع كردى و قرابتى را كه با پيغمبر خدا دارم مراعات نكردى . سپس امام عليه السلام اين آيه را با صداى بلند تلاوت كرد ! إِن اللَّه اصْطَفى آدَم وَ نُوحاً وَ آل إِبْراهِيم وَ آل عِمْران عَلَى الْعالَمِين . ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِن بَعْض وَ اللَّه سَمِيع عَلِيم « 1 » . يعنى حقا كه خدا حضرت آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر مردم عالم برگزيد . ذريه‌اى هستند كه بعضى از آنان از بعض ديگرند . و خدا شنونده و دانا است . سپس حضرت على بن الحسين بر آن گروه حمله كرد . رجزى را ميخواند كه مطلع آن اين است : 1 - انا على بن الحسين بن على * من عصبة جد ابيهم النبى 1 - يعنى من على بن الحسين بن على ميباشم . من از گروهى هستم كه جد پدرشان پيامبر اسلام است . 2 - به خدا قسم كه پسر زنا زاده در ميان ما حكومت نخواهد كرد . من شما را با اين نيزه بقدرى ميزنم كه نوك آن بر گردد . 3 - من شما را با شمشير ميزنم و از پدر خويشتن حمايت ميكنم . من شما را نظير جوان هاشمى و علوى ميزنم . وى همچنان قتال ميكرد تا اينكه مردم به علت كثرت نفراتى كه از آنان كشته ميشد دچار ضجه شدند . روايت شده آن بزرگوار با اينكه عطشان بود تعداد يك صد و بيست نفر مرد را از لشكر يزيد كشت . سپس در حالى نزد پدرش امام حسين مراجعت نمود كه زخمهاى فراوانى برداشته بود . او به امام حسين گفت :

--> ( 1 ) سورهء آل عمران آيهء ، - 33 و 34