كنيهء حضرت عباس بن على بن ابى طالب عليه السلام ابا الفضل و مادرش ام البنين بود . حضرت عباس عليه السلام بزرگترين فرزند ام البنين بود كه بعد از برادران پدر و مادرى خود شهيد گرديد . حضرت عباس ارث برادران خود را برد و سپس شهيد شد . بعد از آن بزرگوار عبيد اللَّه بن عباس ارث پدر و عموهاى خود را برد . عموى عبيد اللَّه كه عمر بن على بود راجع به ارث آنان با عبيد اللَّه منازعه نمود و به يك مقدار مال با يك ديگر صلح و سازش نمودند . « 1 » حضرت عباس رجلى نيك صورت و زيبا بود . هنگامى كه سوار اسب بسيار عالى و تنه‌مند ميشد پاهاى مباركش به زمين كشيده ميشد . به او قمر بنى هاشم گفته ميشد . پرچم امام حسين عليه السلام با آن بزرگوار بود . حضرت امام جعفر صادق عليه السلام ميفرمايد : موقعى كه امام حسين عليه السلام لشكر خود را براى جهاد در راه خدا مهيا كرد پرچم را بدست حضرت قمر بنى هاشم داد . حضرت امام محمّد باقر عليه السلام ميفرمايد : زيد بن رقاد و حكيم بن طفيل طائى حضرت عباس را شهيد كردند . ام البنين كه مادر اين چهار جوان بود بعد از شهيد شدن ايشان متوجه بقيع ميشد و با جانگدازترين صدا براى آنان ناله و ندبه ميكرد . مردم در اطراف او جمع مىشدند و نالهء وى را ميشنيدند و گريه ميكردند . اين موضوع از امام جعفر صادق عليه السلام نقل شده است . حضرت عباس عليه السلام سقاء و قمر بنى هاشم و پرچمدار امام حسين و بزرگترين برادران خود بود . وقتى عباس عليه السلام رفت آب بياورد لشكر دشمن به آن بزرگوار حمله كردند و او نيز به آن گروه حمله‌ور شد و اين رجز را خواند : 1 - لا ارهب الموت اذا الموت رقا * حتى اوارى في المصاليت لقى

--> ( 1 ) در جلد - 15 - ستارگان درخشان ، صفحهء - 77 - راجع به نادرستى اينكه حضرت عباس برادران خود را جلوتر بجنگ فرستاد تا ارث آنان را ببرد - 10 - جواب نگاشته‌ايم . كه مراجعه به آنها لازم است - مترجم .