ذريهء پيامبر تو مىباشد . وى پس از اين جريان شهيد شد ، رحمت و رضوان خدا بر او باد . پس از شهادت وى تعداد - 13 - تير در جسد مباركش يافتند ، غير از زخم شمشير و نيزه‌هائى كه در بدنش بود . ابن نما ميگويد : گفته شده امام حسين و يارانش نماز را با ايما و اشاره خواندند ! بعد از اين جريان عبد الرحمن بن عبد اللَّه يزنى براى مبارزه خارج شد و اين رجز را ميخواند : 1 - انا بن عبد اللَّه من آل يزن * دينى على دين حسين و حسن 2 - اضربكم ضرب فتى من اليمن * ارجو بذاك الفوز عند المؤتمن 1 - يعنى من پسر عبد اللَّه و از قبيلهء يزن ميباشم . دين من از دين حسين و حسن است 2 - من شما را نظير جوان يمنى ميزنم و اميدوارم بدين وسيله نزد خداى مؤتمن رستگار باشم . سيد بن طاوس ميگويد : بعد از عبد الرحمن عمرو بن قرظهء ( بفتح قاف و راء ) انصارى براى كارزار قيام و از امام حسين استجازه كرد . امام عليه السلام به وى اجازه داد . او نظير افرادى كه مشتاق جزاء باشند جهاد كرد و در خدمت سلطان سماء مبالغه نمود تا اينكه گروه زيادى از حزب ابن زياد را بدرك اسفل نازل كرد ، وى هم جهاد و هم از امام عليه السلام دفاع ميكرد - هيچ تيرى به طرف امام حسين نمىآمد مگر اينكه بدن خود را هدف آن قرار ميداد . هيچ شمشيرى براى حسين عليه السلام كشيده نميشد مگر اينكه قلب خود را هدف آن مينمود . هيچ اذيت و آزارى به امام عليه السلام نميرسيد تا اينكه بدنش بوسيلهء زخم و جراحات داغ شد ! آنگاه متوجه امام شد و گفت : يا ابن رسول اللَّه ! آيا من به وعدهء خود وفا كردم ؟ حضرت حسين فرمود : آرى ، تو از من زودتر داخل بهشت خواهى شد . سلام مرا به پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم برسان و آن حضرت را آگاه كن كه من هم از عقب ميايم سپس او بقدرى جهاد نمود كه شهيد شد . رضوان اللَّه عليه ! در كتاب مناقب ميگويد : وى اين رجز را ميخواند :