العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )

217

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

برگردانيد ، دستهاى خود را گشود و پس از اينكه دعا كرد مشغول سجده شد . گريه آن بزرگوار به طول انجاميد ، ناله‌اش بلند و اشكهايش نظير باران فرو ميريخت و به زمين نگاه مىكرد . وقتى حضرت فاطمه و على و حسن و حسين عليهم السلام با اين منظره روبرو شدند محزون گرديدند و من نيز محزون شدم . هنگامى كه اين حالت را از پيامبر خدا مشاهده كرديم ترسيديم از علت آن جويا شويم . موقعى كه اين منظره به طول انجاميد حضرت امير و فاطمه برسول خدا گفتند : يا رسول اللَّه ! چه باعث گريه شما شده ؟ خدا چشم‌هاى تو را گريان نكند . اين حالتى كه ما از تو مشاهده ميكنيم قلب‌هاى ما را جريحه‌دار مىكند . پيغمبر اعظم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به ايشان فرمود : اى دو محبوب من ! من اكنون به نحوى از ديدن شما مسرور شدم كه تا كنون هرگز مسرور نشده بودم . من بشما نظر كردم و خدا را براى نعمت وجود شما سپاسگزار شدم . ناگاه ديدم جبرئيل نازل شد و گفت : يا محمّد خداى عليم از نيت تو آگاه شد . از خوشحالى تو براى وجود برادرت على و دخترت و دو سبط عزيزت مستحضر شد . خدا نعمت را براى تو كامل نموده و در بارهء اين عطيه كه ايشان ، فرزندان ايشان ، دوستان آنان و شيعيانشان را با تو در بهشت قرار داده است تهنيت مىگويد . بين تو و ايشان جدائى نخواهد افتاد . آنان نظير تو زندگى مىكنند . مثل تو عطا مىكنند : تو راجع به آن بليه‌هائى كه در دنيا به ايشان ميرسد راضى شوى و در بارهء آن رفتارهاى ناپسندى كه بدست آن مردمى كه اسلام را به خود مىبندند و گمان مىكنند از امت تو ميباشند با ايشان مىشود راضى باشى . آن افراد از خدا و تو بيزارند . ايشان فرزندان تو را شديدا ميزنند و بشدت ميكشند . قتلگاه آنان پراكنده و قبورشان از يك ديگر دور خواهد بود . خدا اين سرنوشت را براى آنان و تو انتخاب كرده است . تو خدا را