فرارى و متوجه غار شد . قريش آن بزرگوار را تعقيب كردند كه بكشند و خدا آنان را مورد عقاب قرار داد و در جنگ بدر : عتبه ( بضم عين و سكون تاء ) شيبه ، وليد ، ابو جهل ، حنظلهء بن ابو سفيان و عير هم كشته شدند . هنگامى كه پيامبر اعظم اسلام از دنيا رحلت كرد آنان خون‌هاى كشتگان جنگ بدر را طلب كردند و امام حسين و آل محمّد را بظلم و ستم شهيد نمودند . منظور يزيد همين بود كه به اين شعر تمثل جست و گفت : 1 - ليت اشياخى ببدر شهدوا ( تا آنجا كه ميگويد : ) 3 - و كذاك الشيخ اوصانى به * فاتبعت الشيخ فيما قد سئل 4 - قد قتلنا القوم من ساداتهم * و عدلناه ببدر فاعتدل 3 - يعنى شيخ ( شايد منظور او معاويه باشد ) به من سفارش كرد از آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم انتقام بگيرم ، من هم از شيخ تبعيت كردم و خواستهء او را انجام دادم . 4 - ما بزرگان گروه بنى هاشم را كشتيم و اين عمل را در مقابل جنگ بدر انجام داديم . شاعر ديگرى نظير اين شعر را گفته است : 9 - يقول و الرأس مطروح يقلبه * يا ليت اشياخنا الماضين بالحضر 2 - حتى يقيسوا قياسا لا يقاس به * ايام بدر و كان الوزن بالقدر 1 - يعنى يزيد سر مقدس امام حسين را زيرورو ميكرد و ميگفت : اى كاش پدر بزرگهاى ما حاضر بودند 2 - تا قياسى را قياس كنند كه قابل قياس نيست . جنگ بدر را قياس كنند كه به قدر كافى تلافى شد . منظور خدا كه ميفرمايد : وَ مَن عاقَب حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله است و منظور از جملهء : بِمِثْل ما عُوقِب بِه آن موقعى است كه كفار قريش ميخواستند حضرت رسول را بكشند و مقصود از جملهء : ثُم بُغِيَ عَلَيْه لَيَنْصُرَنَّه اللَّه حضرت قائم مىباشد كه از فرزندان پيامبر است . 13 - نيز در همان تفسير از امام جعفر صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : وقتى حضرت على بن الحسين بر يزيد وارد شد و يزيد نظرى به آن بزرگوار كرد و اين آيه را خواند و گفت : يا على بن الحسين ! اين مصيبتى كه دچار شما شد نتيجهء رفتار خودتان بود . امام